Feliks Kazimierz Potocki


Feliks Kazimierz Potocki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Feliks (Szczęsny) Kazimierz Potocki herbu Pilawa (ur. 1630, zm. 15 maja[1] 1702 roku) – marszałek sejmu elekcyjnego w Warszawie w 1669 roku[2], hetman wielki koronny i kasztelan krakowski od 1702 roku, hetman polny koronny od 1692 roku, wojewoda krakowski od 1683 roku, wojewoda kijowski od 1682 roku, wojewoda sieradzki od 1669 roku, podstoli wielki koronny od 1663 roku, starosta bełski[3], sokalski, krasnostawski, starosta robczycki w 1669 roku[4], starosta tłumacki[5].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Stanisława Rewery Potockiego, brat Andrzeja. Walczył pod rozkazami Stefana Czarnieckiego, Jerzego Lubomirskiego i Jana Sobieskiego uczestnicząc we wszystkich ważniejszych kampaniach począwszy od potopu szwedzkiego. Członek konfederacji tyszowieckiej 1655 roku[6].

Poseł sejmiku bełskiego województwa bełskiego na sejm jesienny 1666 roku[7]. Dowodził pułkiem jazdy w wyprawie cudnowskiej (1660), w kampanii ukraińskiej 1664 roku w czasie wojny polsko-rosyjskiej. W 1667 roku wziął udział w bitwie pod Podhajcami, a w 1673 roku w bitwie pod Chocimiem.

Poseł na sejm konwokacyjny 1668 roku z województwa bełskiego[8]. Jako stronnik Francji marszałkował na sejmie elekcyjnym 1669 roku. W tymże roku mianowany wojewodą sieradzkim. Za Michała Korybuta Wiśniowieckiego należał do stronnictwa habsburskiego i walczył z partią magnacko-francuską kierowaną przez Jana Sobieskiego i prymasa Mikołaja Prażmowskiego. Był członkiem konfederacji gołąbskiej w 1672 roku[9]. Elektor Jana III Sobieskiego z województwa sieradzkiego w 1674 roku[10]. W 1682 roku mianowany wojewodą kijowskim.

Uczestniczył w bojach za Jana III Sobieskiego z Turcją, walczył w bitwach pod Wiedniem i Parkanami, gdzie dowodził lewym skrzydłem. W 1692 roku został hetmanem polnym koronnym. W 1697 roku był elektorem Augusta II Mocnego z województwa krakowskiego[11]. 9 września 1698 roku odniósł ostatnie zwycięstwo polskie nad Tatarami w wojnie z Turcją pod Podhajcami (1698). Buławę wielką koronną i kasztelanię krakowską otrzymał tuż przed śmiercią w 1702 roku.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Chłapowski podaje datę 15 czerwca
  2. Władysław Konopczyński, Chronologia sejmów polskich 1493–1793, Kraków 1948, s. 155.
  3. Wiesław Bondyra, Własność ziemska w województwie bełskim w czasach saskich, Lublin 2015, s. 33.
  4. Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 132.
  5. Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 241.
  6. Adam Kersten, Z badań nad konfederacją tyszowiecką, w: Rocznik Lubelski, t. I, Lublin 1958, s. 116
  7. Paweł Krakowiak, Dwa Sejmy w 1666 roku, Toruń 2010, s. 490.
  8. Diariusz sejmu konwokacyjnego 1668 roku. Opracował Kazimierz Przyboś, Kraków 2009, s. 74.
  9. Pamiętniki Historyczne,wydał Leopold Hubert, t. I, Warszawa 1861, s. 184.
  10. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 151.
  11. Suffragia województw i ziem koronnych i W.X. Litewskiego zgodnie na [...] Augusta II obranego króla polskiego [...] dnia 27 VI i przy poparciu wolnej elekcjej jego [...], s. 4.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Feliks Kazimierz Potocki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy