Feliks Szlachtowski


Feliks Szlachtowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Feliks Szlachtowski (ur. 20 listopada 1820 we Lwowie, zm. 11 marca 1896 w Wojsławiu koło Mielca) – prawnik, prezydent Krakowa w latach 1884-1893, członek honorowy Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Krakowie[1].

Studia prawnicze ukończył w 1842 na Uniwersytecie Lwowskim, trzy lata później uzyskał doktorat. Pracował jako urzędnik sądowy we Lwowie, Czerniowcach i Złoczowie. Po uzyskaniu nominacji na adwokata krajowego w 1861 zamieszkał w Krakowie i tutaj otworzył prywatną praktykę adwokacką.

W latach 1862-1870 wykładał jako profesor na Wydziale Prawa UJ, od 1872 był członkiem Akademii Umiejętności. W 1866 został członkiem Rady Miejskiej Krakowa. W latach 1869-1873 pełnił funkcję wiceprezydenta Krakowa będąc najbliższym współpracownikiem prezydenta Józefa Dietla.

W latach 1879-85 był wiceprezesem, a następnie do 1892 prezesem krakowskiej Kasy Oszczędności. Od 1887 pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Muzycznego w Krakowie. W latach 1874-1881 był członkiem rady nadzorczej Galicyjskiego Banku dla Handlu i Przemysłu, zasiadał we władzach Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego.

17 września 1884 sam został zaprzysiężony na funkcję prezydenta Krakowa, ponownie wybrany w dniu 3 grudnia 1890 na tym stanowisku pozostał do 10 maja 1893, w którym to dniu złożył rezygnację z funkcji prezydenta miasta[2]. Za czasów jego prezydentury w Krakowie:

  • wybudowano Teatr Miejski (dziś Teatr im. Juliusza Słowackiego).
  • Uniwersytet Jagielloński otrzymał nowy budynek Collegium Novum, Drukarnia Uniwersytecka przeniosła się do nowego, własnego budynku przy ul. Czapskich.
  • na Wawel do Katedry sprowadzono prochy Adama Mickiewicza.
  • W 1886, po wygaśnięciu 25-letniego kontraktu, wykupiono z rąk Towarzystwa Dessauskiego miejską gazownię i rozpoczęło prowadzić ją na własny rachunek.
  • Wybudowano i oddano do użytku nowy gmach urzędu pocztowego (obecna Poczta Główna).
  • Otwarto Park Miejski im. dr. Henryka Jordana.

W uznaniu zasług otrzymał tytuł szlachecki od cesarza Franciszka Józefa I, a 2 lutego 1894 miasto Kraków nadało mu honorowe obywatelstwo.

Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim.

Przypisy | edytuj kod

  1. Pamiętnik Sokoła Krakowskiego 1885-1896, Kraków 1896, s. 30.
  2. Dominika Hołuj. Rola samorządu terytorialnego w kształtowaniu procesu rozwoju Miasta Krakowa w okresie autonomii (1866-1918). „Zeszyty naukowe Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Bochni”. 5. s. 50. 
Na podstawie artykułu: "Feliks Szlachtowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy