Feliks V


Feliks V w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Feliks V (właśc. Amadeusz VIII (wł. Amedeo VIII il Pacifico); ur. 4 września 1383 w Chambéry, zm. 7 stycznia 1451 w Genewie[1]) – antypapież obediencji bazylejskiej w okresie od 5 listopada 1439 do 7 kwietnia 1449[1]. Hrabia Sabaudii (1391–1406), a następnie książę Sabaudii (1406-1440), hrabia Aosty, Moriany i Nizzy (1391–1440), hrabia Genewy (1401–1440), hrabia Piemontu (1418-1440).

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Amadeusz był synem hrabiego Amadeusza VII, po którym odziedziczył tron[1]. W 1416 otrzymał od cesarza Zygmunta Luksemburskiego tytuł książęcy[2] i podporządkował sobie całą Sabaudię oraz ujednolicił prawodawstwo ogłaszając w 1430 Statuty generalne[2]. Był żonaty i miał dzieci, jednak owdowiał w roku 1422, a najstarszy syn Amadeusz zmarł w 1431[1]. Dotknięty tymi wydarzeniami, w 1434 roku wycofał się z życia państwowego i osiadł w zamku Ripaille, a rządy nad księstwem powierzył synowi, Ludwikowi[1]. Przyjął habit i został przełożonym, założonego przez siebie, zakonu św. Maurycego[1]. W 1439 roku na soborze w Bazylei został wybrany antypapieżem w opozycji do Eugeniusza IV[3]. Jego wybór był dokonany przez jednego kardynała i 32 elektorów; nominację przyjął po długim wahaniu, a konsekrowany został 24 czerwca 1440[1].

Większość państw europejskich zachowała neutralność wobec Feliksa lub była nastawiona wrogo[1]. Powołał kilku kardynałów, a jego sekretarzem przez pewien czas był Eneasz Sylwiusz Piccolomini[1]. Ponieważ Feliks nie znajdował wsparcia u ojców soboru bazylejskiego, postanowił abdykować z pomocą arbitrażu francuskiego króla Karola VII[1]. Antypapież cofnął wszystkie rzucone przez siebie klątwy i uroczyście ustąpił z urzędu, przed Mikołajem V[1]. W zamian za to Mikołaj mianował go wówczas kardynałem-biskupem Sabiny, dziekanem kolegium kardynalskiego, papieskim wikariuszem Sabaudii oraz potwierdził go jako administratora apostolskiego diecezji Genewa[4]. Jest uważany za ostatniego antypapieża w historii Kościoła katolickiego[3].

Postać Amadeusza VIII jest pierwowzorem bohatera noweli Tomasza Manna pt. Der Erwählte (pl. Wybraniec, 1951).

Rodzina | edytuj kod

W maju 1401 w Arras ożenił się z Marią Burgundzką (1380-1422), córką Filipa II Śmiałego, księcia Burgundii. Z żoną doczekał się 9 dzieci:

Ordery | edytuj kod

Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) Wielki Mistrz Zakonu Łańcucha (pierwotna nazwa orderu)[5]

Rodowód | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j k John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 340-341. ISBN 83-06-02633-0.
  2. a b Józef Andrzej Gierowski: Historia Włoch. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1986, s. 133. ISBN 83-04-01943-4.
  3. a b Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 122. ISBN 83-7006-437-X.
  4. Savoie, Amedeo di (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-03-27].
  5. Federico Bona: I Cavalieri dell'Ordine Supremo del Collare o della Santissima Annunziata (wł.). W: Blasonario subalpino [on-line].

Bibliografia | edytuj kod

  • Felix V (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2013-03-27].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Feliks V" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy