Felinoterapia


Felinoterapia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Chłopiec z kotem

Felinoterapia (łac. felis – kot, gr. therapeia – opieka, leczenie) – jedna z metod zooterapii polegająca na kontakcie osoby poddawanej terapii z kotem[1]. Działanie terapeutyczne ma nie tylko kontakt fizyczny z kotem, ale nawet sama jego obserwacja lub przebywanie w jego towarzystwie. Zauważane są takie korzyści jak poprawienie samopoczucia, obniżenie poziomu lęku, zmniejszenie poczucia samotności, mobilizacja do działania, zwiększenie wydzielania endorfin, stymulacja układu odpornościowego, obniżenie ciśnienia krwi, poziomu cholesterolu i triacylogliceroli we krwi[1][2]. Felinoterapię wykorzystuje się do usprawniania osób starszych, niepełnosprawnych i niedołężnych, a także niepełnosprawnych fizycznie i psychicznie dzieci[2]. Nie może jednak zastępować konwencjonalnego leczenia i rehabilitacji, jest jedynie ich uzupełnieniem[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c MałgorzataM. Goleman MałgorzataM. i inni, Felinoterapia jako alternatywna forma terapii z udziałem zwierząt, „Medycyna Weterynaryjna”, 68 (12), 2012, s. 732–735 .
  2. a b DariaD. Sawaryn DariaD., Felinoterapia w usprawnianiu pacjentów onkologicznych, „Medycyna Rodzinna”, 4, 2013, s. 123–128 .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Felinoterapia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy