Felipe Calderón


Felipe Calderón w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Felipe Calderón Hinojosa (ur. 18 sierpnia 1962 w Morelia) – meksykański polityk, związany z konserwatywną Partią Akcji Narodowej, prezydent Meksyku w latach 2006–2012.

Spis treści

Elementy biograficzne | edytuj kod

Ukończył ekonomię, prawo oraz administrację. Był prezesem Partii Akcji Narodowej w latach 1996–1999, potem prezesował państwowemu bankowi Banobras, a następnie wszedł do rządu jako minister energii. Gabinet opuścił w maju 2004.

Wybory prezydenckie | edytuj kod

Calderón wygrał wybory prezydenckie w Meksyku 2 lipca 2006, odnosząc minimalne zwycięstwo (poniżej 0,6 punktu procentowego różnicy); jednak uczciwość liczenia głosów była kontestowana m.in. przez podkomendanta Marcosa oraz przez przedstawicieli konkurencyjnego kandydata, Andrésa Obradora. Wyniki wyborów zostały ogłoszone 6 lipca 2006[1], lecz dopiero 5 września zostały one ostatecznie potwierdzone.

1 grudnia Calderón został zaprzysiężony na prezydenta Meksyku. Uroczystości w Kongresie towarzyszyły gwałtowne protesty działaczy Partii Rewolucji Demokratycznej. Pod parlamentem demonstrowały dziesiątki tysięcy zwolenników lewicy. Urząd szefa państwa pełnił pełną 6-letnią kadencję.

Jednym z głównym posunięć w polityce wewnętrznej prezydenta było wysłanie wojska do pomocy policji w walce z kartelami narkotykowymi tzw. wojny narkotykowe w Meksyku. Jednakże pomimo licznych operacji wojskowych nie udało się ograniczyć wpływów karteli.

Odznaczenia | edytuj kod

Odznaczony m.in. duńskim Orderem Słonia w 2008 roku[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. CNN.
  2. Ordensdetaljer (duń.). borger.dk. [dostęp 2015-05-27].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Felipe Calderón" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy