Fenmetrazyna


Fenmetrazyna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fenmetrazyna (łac. phenmetrazinum) – organiczny związek chemiczny, pochodna morfoliny wykazująca silne działanie anorektyczne.

Związek opatentowany w 1952 r. przez niemiecką firmę farmaceutyczną Boehringer-Ingelheim, natomiast wprowadzony do lecznictwa w 1954 r. pod nazwą handlową Preludin. Podobnie jak inne preparaty o podobnym profilu działania (m.in. fentermina, chlorfentermina, fenfluramina, deksfenfluramina, fendimetrazyna, mazindol), wykazuje wiele efektów niepożądanych, m.in. silne skoki ciśnienia tętniczego krwi, częstoskurcz zatokowy, pobudzenie OUN, uzależnienie. Dawniej szeroko stosowany w farmakoterapii otyłości, obecnie bez znaczenia w lecznictwie. W Polsce stosowany był do połowy lat 70. XX wieku.

Przypisy | edytuj kod

  1. Fenmetrazyna (CID: 4762) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. a b Fenmetrazyna (DB00830) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  3. a b Fenmetrazyna (ang.). [martwy link] The Chemical Database. Wydział Chemii Uniwersytetu w Akronie. [dostęp 2012-08-15].

Bibliografia | edytuj kod

  • Piotr Kubikowski, Wojciech Kostowski, Farmakologia, Podstawy farmakoterapii, PZWL 1979
  • Piotr Kubikowski (red.), Poradnik Terapeutyczny, wyd. II, PZWL 1969
Na podstawie artykułu: "Fenmetrazyna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy