Ferdinando Minoia


Ferdinando Minoia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ferdinando „Nando” Minoia (ur. 2 czerwca 1884 w Mediolanie, zm. 28 czerwca 1940 tamże) – włoski kierowca wyścigowy, pierwszy Mistrz Europy.

Życiorys | edytuj kod

Pierwszym poważnym wyścigiem Minoi były zawody Targa Florio w 1907 roku. W tym samym roku zwyciężył wyścig Coppa Florio. W 1923 roku ścigał się Benzem Tropfenwagenem podczas Grand Prix Włoch, kończąc ten wyścig na czwartej pozycji. W 1927 roku wygrał wyścig Mille Miglia. W sezonie 1931, nie wygrywając wyścigu, został pierwszym Mistrzem Europy. W 1932 roku został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Korony Włoch. Zmarł w Mediolanie w 1940 roku[1].

Ścigał się samochodami Isotta Fraschini, Storero, FIAT, De Dietrich, Benz, OM, Steyr, Bugatti i Alfa Romeo[2].

Wyniki w Mistrzostwach Europy | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Fernando Minoia (ang.). W: grandprixhistory.org [on-line]. [dostęp 2014-09-07].
  2. DRIVERS (M) (ang.). W: kolumbus.fi [on-line]. [dostęp 2014-09-07].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ferdinando Minoia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy