Figuracja (muzyka)


Figuracja (muzyka) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Figuracja (łac. figuratio – kształtowanie) – szybki przebieg pasażowy lub skalowy, wiążący się często z powtarzaniem łatwo identyfikowanej figury lub motywu; typowy szczególnie dla wariacji oraz rozwijania chorału czy melodii hymnicznej (zob. organowy chorał figurowany)[1]. Figuracja może być efektem stosowania dyminucji lub kolorowania, czyli zdobienia podstawowych wysokości (np. poprzez wypełnienie krokami melodycznymi przestrzeni między różnymi wysokościami)[2]. Stosuje się terminy figuracji harmonicznej (zob. bas Albertiego) i melodycznej[3].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Hasło figuration [w:] The Oxford Companion to Music, red. Alison Latham, wersja online [dostęp 1 listopada 2015]
  2. Fuller, David, hasło figuration [w:] Grove Music Online, Oxford Music Online, wersja online [dostęp 30 sierpnia 2015]
  3. Hasło figuracja [w:] Słowniczek muzyczny, red. Jerzy Habela, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2005, ​ISBN 83-224-0336-4​, str. 62
Na podstawie artykułu: "Figuracja (muzyka)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy