Floren legnicki


Floren legnicki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Floren legnicki ze strony tytułowej Numismatique du moyen-âge Joachima Lelewela

Floren legnicki[1] – złota moneta emitowana w II poł. XIV wieku w Legnicy[2], prawdopodobnie od 1345, z polecenia księcia Wacława I[1].

Wybijano ją z kruszcu uzyskiwanego w książęcych mikołajowickich i złotoryjskich kopalniach złota. Wyglądem, legendą i wagą legnickie monety nie odbiegały od wzoru florena przyjętego na zachodzie Europy.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Wrocławskie Towarzystwo Naukowe: Sprawozdania Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego. T. 39. 1986, s. 146. [dostęp 2020-09-02].
  2. Joachim Weschke, Ursula Hagen-Jahnke, Annelore Schmidt: Golden Coins of the Middle Ages. Deutsche Bundesbank, 1983, s. XVII. ISBN 3-921839-38-6. [dostęp 2020-09-02].
Na podstawie artykułu: "Floren legnicki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy