Florian Smykal


Florian Smykal w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Florian Józef Smykal (ur. 25 listopada 1886 w Podgórzu, zm. 22 marca 1963[1]) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, zastępca komendanta Okręgu Kraków ZWZ-AK, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Absolwent Wydziału Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. 1 lipca 1915 roku został mianowany podporucznikiem rezerwy (niem. Leutnant), a 1 sierpnia 1917 roku porucznikiem rezerwy (niem. Oberleutnant). Jego oddziałem macierzystym był Pułk Strzelców Krajowych Nr III, który w 1917 roku został przemianowany na Pułk Strzelców Cesarskich Nr III[2][3].

Od 24 sierpnia do 16 października 1919 roku jako kapitan oraz od 8 sierpnia 1920 roku do 16 maja 1921 roku był dowódcą 4 pułku piechoty Legionów[4]. 15 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej[5].

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 211. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 4 pułk piechoty Legionów[6]. W 1923 roku był zastępcą szefa sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu, pozostając oficerem nadetatowym 9 pułku piechoty Legionów w Zamościu[7]. Z dniem 2 listopada 1923 roku został przydzielony do 9 pułku piechoty Legionów z jednoczesnym odkomenderowaniem do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza jednorocznego kursu doszkolenia. Z dniem 15 października 1924 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Dowództwa 30 Dywizji Piechoty w Kobryniu na stanowisko szefa sztabu. 21 sierpnia 1926 roku otrzymał przeniesienie do 13 pułku piechoty w Pułtusku na stanowisko dowódcy pułku[8]. Dowództwo pułku objął 17 września 1926 roku, a zdał 8 listopada 1929 roku[9]. 16 marca 1927 roku został mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku i 14. lokatą w korpusie oficerów piechoty[10]. W listopadzie 1929 roku został przeniesiony do Biura Uzupełnień Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko zastępcy szefa[11]. 31 lipca 1931 roku Biuro zostało przemianowane na Departament Uzupełnień Ministerstwa Spraw Wojskowych bez zmiany kompetencji. W nowej organizacji został zastępcą pułkownika Michała Zabdyra, szefa departamentu[12]. 4 lipca 1935 roku został mianowany na stanowisko szefa Departamentu Ministerstwa Spraw Wojskowych[13]. 24 października 1938 roku na stanowisku szefa departamentu zastąpił go pułkownik dyplomowany Ludwik Lichtarowicz. W tym samym roku został przeniesiony w stan spoczynku[14].

W czasie II wojny światowej zaangażował się w działalność konspiracyjną. Od kwietnia do lipca 1943 był zastępcą komendanta Okręgu Kraków AK[15]. Działał pod pseudonimem Florian, Krakus. Aresztowany 27 lipca 1943 prawdopodobnie na skutek donosu[16]. Po zakończeniu wojny objął stanowisko dyrektora Collegium Marianum w Pelplinie. Uczył języka polskiego i łaciny. Jego żona pracowała jako sekretarka w szkole[17]. Po upaństwowieniu szkoły i przekształceniu w Liceum Ogólnokształcące pozostał w niej nauczycielem do 1954[18] Po wyjeździe z Pelplina był pracownikiem naukowym biblioteki PAN w Gdańsku.

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. data śmierci
  2. Lista starszeństwa c. i k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1916 ↓, s. 57.
  3. Lista starszeństwa c. i k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1918 ↓, s. 95, 397.
  4. Piętnastolecie 4.P.P.Legionów 24.VI.1915–24.VI.1930 wyd. Kielce 1930 s. 11.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 27 z 21 lipca 1920 roku, s. 593.
  6. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 25.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 109, 149, 398.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 33 z 21 sierpnia 1926 roku, s. 269.
  9. Tadeusz Kowalski, Janusz Szczepański, Dzieje 13 pułku piechoty, Wyższa Szkoła Humanistyczna w Pułtusku, Warszawa-Pułtusk 1996, ​ISBN 83-906458-1-5​.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 19 marca 1927 roku, s. 91.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 381.
  12. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 16, 441.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 90.
  14. Stawecki 1997 ↓, s. 68.
  15. Okręg Kraków ZWZ-AK
  16. informacja o aresztowaniu - pomyłka w nazwisku
  17. „Collegium Marianum 1836–2011. Na 175. rocznicę” Pelplin, Wydawnictwo Bernardinum, 2010.
  18. lista nauczycieli poz. 135
  19. M.P. z 1931 r. nr 260, poz. 345 „za zasługi na polu organizacji wojska”.
  20. M.P. z 1938 r. nr 259, poz. 612 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  21. M.P. z 1933 r. nr 258, poz. 276 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Florian Smykal" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy