Flukson


Flukson w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fluksonkwant strumienia magnetycznego. Jego wartość wynosi:

Φ 0 = h 2 e = 2,067 833636 × 10 15   W b , {\displaystyle \Phi _{0}={\frac {h}{2e}}=2{,}067833636\times 10^{-15}\ \mathrm {Wb} ,}

gdzie:

h {\displaystyle h} stała Plancka, e {\displaystyle e} ładunek elementarny.

Flukson należy do tzw. kwazicząstek.

O fluksonie można mówić, gdy rozważany jest pojedynczy strumień pola magnetycznego wnikający np. do obszaru nadprzewodzącego w przypadku nadprzewodników 2. rodzaju. W materiałach tych dochodzi do zjawiska kwantyzacji strumienia magnetycznego. Dwa elektrony skorelowane w parę Coopera tworzą taki układ i jest on wynikiem ich kolektywizacji zależnej od temperatury oraz oddziaływania zewnętrznego pola magnetycznego, stąd we wzorze czynnik 2 e . {\displaystyle 2e.}

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Flukson" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy