Ford C-Max


Ford C-Max w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ford C-Maxsamochód osobowy typu minivan klasy kompaktowej produkowany pod amerykańską marką Ford w latach 2003 – 2019.

Spis treści

Pierwsza generacja | edytuj kod

Ford Focus C-Max - tył Ford C-Max - wersja po liftingu Ford C-Max - tył wersji po liftingu

Ford C-Max I został zaprezentowany po raz pierwszy podczas targów motoryzacyjnych w Genewie w 2003.

Pierwsza generacja C-Maxa została zaprezentowana po raz pierwszy podczas targów motoryzacyjnych w Genewie w 2003 roku pod nazwą Ford Focus C-Max[1], podkreślając przez to związe tego modelu z kompaktowym Focusem. Samochód charakteryzował się przeszklonym nadwoziem i jednobryłową sylwetką[2].

Pojazd był pierwszym kompaktowym minivanem Forda[3], opartym o płytę opdłogową Ford C1, którą wykorzystano także w Maździe Premacy oraz w zaprezentowanym rok później Focusie drugiej generacji. Model Focus C-Max był zapowiedzią stylistyki standardowego Focusa II[4].

Lifting | edytuj kod

W grudniu 2006 roku zaprezentowano zmodyfikowaną wersję pojazdu, w ramach której nazwa została uproszczona i skrócona do Ford C-Max[5]. Facelifting nadwozia polegał głównie na zmianie wyglądu przodu pojazdu oraz modyfikacji tylnych lamp poprzez zastosowanie technologii LED. Oprócz tego, nieznacznie zmieniono wygląd wnętrza (przeprojektowany licznik oraz kolor podświetlenia przycisków zmieniony z zielonego na czerwony). Nowy wygląd nawiązuje do stylu Kinetic Design.

Wersje wyposażenia | edytuj kod

  • Trend
  • Ambiente
  • Ghia
  • Titanium

Silniki | edytuj kod


Druga generacja | edytuj kod

Ford C-Max II - tył Ford Grand C-Max Ford C-Max Energi Ford C-Max II po liftingu Ford C-Max II - tył po liftingu

Ford C-Max II został zaprezentowany po raz pierwszy w 2009 roku.

Po przedstawieniu pierwszych fotografii we wrześniu[6], pojazd został oficjalnie zaprezentowany podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie jesienią 2009 roku.

Druga generacja C-Maksa jako pierwszy po miejskiej Fieście zaadaptowała nową generację języka stylistycznego Kinetic Design Forda[7], zyskując bardziej dynamiczną stylizację z dużym, trapezoidalnym wlotem w zderzaku, zadartą linią okien, agresywnie ukształconymi reflektorami i wyraźnie zarysowanymi przetłoczeniami na drzwiach bocznych.

Deska rozdzielcza utrzymała została w nowej awangardowej stylistyce Forda, również nawiązując do schematu stosowanego w przedstawionej rok wcześniej szóstej generacji Fiesty. Rozległa konsola centralna zyskała masywny panel radia, a także szeroko rozstawione nawiewy. Wyświetlacze umożliwiły kierowcy komunikowanie się z systemami HMI nowej generacji[8].

Grand C-Max | edytuj kod

Równolegle z podstawowym C-Maksem drugiej generacji, Ford wzorem konkurencyjnego Citroëna i Renault zdecydował się poszerzyć gamę swojego kompaktowego minivana o przedłużony wariant pod nazwą Grand C-Max[9]. Samochód zyskał wyżej poprowadzoną linię dachu, odsuwane drzwi drugiego rzędu siedzeń, a także inaczej stylizowaną tylną część nadwozia.

C-Max Energi | edytuj kod

Specjalnie z myślą o rynku północnoamerykańskim zbudowana została także spalinowo-elektryczna odmiana Ford C-Max Energi o napędzie hybrydowym typu plug-in, która po prezentacji prototypu w 2011 roku[10], oficjalnie trafiła do sprzedaży w styczniu 2014[11].

Pojazd łączył czterocylindrowy silnik benzynowy o pojemności 2 litrów, razem z silnikiem elektrycznym i baterią rozwijając 188 KM mocy[12]. Dzięki zastosowaniu paneli słonecznych na dachu, pojazd umożliwiał przejechanie ok. 1000 kilometrów przy średnim spalaniu 2,5l/100 km[13].

Lifting | edytuj kod

We wrześniu 2014 Ford zaprezentował odświeżone modele C-Max i Grand C-Max[14]. Gama po restylizacji zyskała m.in. nowy, charakterystyczny dla producenta, kształt osłony chłodnicy, reflektory zintegrowane z ledowymi światłami do jazdy dziennej i przemodelowaną tylną klapę. We wnętrzu zmienił się kształt konsoli środkowej (na szczycie pojawił się dotykowy ekran o przekątnej 8 cali). Zmodyfikowano również paletę jednostek napędowych[15].

Sprzedaż | edytuj kod

W przeciwienstwie do poprzednika, C-Max oferowany i produkowany był także w Stanach Zjednoczonych z myślą o rynku Ameryki Północnej[16]. W ramach polityki redukcji nierentownych modeli, którą ogłoszono w kwietniu 2018 roku, samochód wycofano z produkcji w zakładach w Wayne kilka miesięcy później[17].

W grudniu 2018 roku Ford poinformował, że również i w Europie model C-Max wzorem wersji amerykańskiej i zostanie wycofany ze sprzedaży bez przewidywanego następcy. Produkcja w zakładach w Walencji i Saarlouis zakończyła się w 2019 roku. Co więcej, w drugich z wymienionych zakładów przeprowadzona została redukcja etatów – pracę utraciło 6190 osób[18].

Wersje wyposażeniowe | edytuj kod

  • C-Max:
    • Ambiente
    • Trend
    • Edition – edycja limitowana
    • Titanium
  • Grand C-Max:
    • Ambiente
    • Trend
    • Edition – edycja limitowana
    • Titanium

Silniki | edytuj kod

  • 1.6 16V 85 KM
  • 1.6 16V 105 i 125 KM
  • 1.6 Turbo 16V 150 KM
  • 1.6 Turbo 16V 182 KM
  • 1.6 TDCi 95 KM
  • 1.6 TDCi 115 KM
  • 2.0 TDCi 115 KM
  • 2.0 TDCi 140 KM
  • 2.0 TDCi 163 KM


Przypisy | edytuj kod

  1. Ford Focus C-Max (2003 - 2010) - opinie Moto.pl (pol.). [dostęp 2021-01-17].
  2. Ford Focus C-Max – Ostatni z pierwszych (pol.). [dostęp 2021-01-17].
  3. Ford Focus C-Max I [awarie i problemy (pol.). [dostęp 2021-01-17].
  4. Zalety i wady rodzinnego Forda C-Maxa (pol.). [dostęp 2021-01-17].
  5. Ford C-Max - pierwsza jazda (pol.). [dostęp 2021-01-17].
  6. FRANKFURT SHOW: All-new Ford C-max revealed (ang.). [dostęp 2021-01-17].
  7. FORD C-MAX 1.6 TDCI TITANIUM – AUTO TEST (pol.). [dostęp 2021-01-17].
  8. Ford C-Max 2010 (pol.). [dostęp 2021-01-17].
  9. 2010 Ford Grand C-Max Revealed (ang.). [dostęp 2021-01-17].
  10. Ford C-Max Energi (ang.). [dostęp 2021-01-17].
  11. Tym autem każdego dnia pojedziesz za darmo. Co potrafi ford c-max solar energie? Zdjęcia (pol.). [dostęp 2021-01-17].
  12. Ford C-MAX Energi będzie mieć zasięg większy niż Toyota Prius? (pol.). [dostęp 2021-01-17].
  13. Ford C-MAX Solar Energi napędzany słońcem (pol.). [dostęp 2021-01-17].
  14. Updated Ford C-Max Revealed for Europe (ang.). [dostęp 2021-01-17].
  15. Ford C-Max po liftingu (pol.). W: chceauto.pl [on-line]. [dostęp 17-09-2014].
  16. UAW: Ford to move production of Focus, C-Max out of United States in 2018 (ang.). [dostęp 2021-01-17].
  17. Ford Has Already Killed Off The Focus And C-Max In The US (ang.). [dostęp 2021-01-17].
  18. Ford Confirms Plan To Retire C-Max, Grand C-Max From Europe (ang.). [dostęp 2018-12-11].
Samochody osobowe marki Ford według rynku sprzedaży
Na podstawie artykułu: "Ford C-Max" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy