Format telewizyjny


Format telewizyjny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Format telewizyjny – pojęcie oznaczające licencję na produkcję kolejnych wersji audycji telewizyjnej, który jest już lub był produkowany na innym rynku (zwykle: w innym państwie). Kupując format, stacja telewizyjna lub działający na jej rzecz zewnętrzny producent nabywa możliwość legalnego powielenia istniejącego już programu.

Formaty powstają najczęściej na bazie programów, które odniosły duży sukces na swoim macierzystym rynku. Rzadziej są opracowywane przez wyspecjalizowane firmy, które następnie sprzedają je nadawcom i producentom z różnych państw. Handel formatami należy do najszybciej rozwijających się gałęzi międzynarodowego rynku telewizyjnego. Najważniejszym powodem sięgania przez telewizje po formaty jest chęć zminimalizowania ryzyka związanego z wprowadzaniem do swojej oferty nowych programów. Adaptując popularny w innych krajach format, stacja ma nadzieję na powtórzenie jego sukcesu na swoim rynku. Gatunkiem telewizyjnym, w którym zjawisko formatów ma najdłuższe tradycje, są teleturnieje i programy rozrywkowe. W ogromnej większości na formatach oparte są reality shows. W ostatnich latach taki sposób produkcji staje się także coraz bardziej popularny w odniesieniu do seriali.

Największymi na świecie specjalistycznymi targami programów telewizyjnych, na których prezentowane są i nabywane m.in. formaty, są MIPTV, odbywające się co roku w Cannes[1].

Spis treści

Wybrane formaty realizowane w Polsce | edytuj kod

Teleturnieje
Talent show
Seriale
Reality show

Polskie formaty za granicą | edytuj kod

Niektóre polskie programy telewizyjne zostały następnie przekształcone w formaty sprzedane lub oferowane do innych krajów. Dużym sukcesem okazała się sprzedaż formatu powstałego na bazie serialu M jak miłość, którego rosyjska wersja pt. Lubow kak lubow zdobyła uznanie widzów[2], a także teleturnieju Gra w ciemno, który doczekał się swojej lokalnej wersji w co najmniej pięciu różnych krajach czy serialu Ranczo, którego estoński odpowiednik Naabriplika gościł w tamtejszej telewizji przez siedem lat.

Uwagi | edytuj kod

  1. Oprócz wymienionych, format został sprzedany też do kilku innych krajów, w których ostatecznie nie doszło do emisji. Na przykład w ukraińskiej telewizji powstał jedynie odcinek pilotażowy (https://mrm.ua/ru/news/248).

Bibliografia | edytuj kod

  • Kretschmer, M., Singh, S., and Wardle, J. (2009), The Exploitation of Television Formats, ESRC Digital Resource, Bournemouth University (wersja elektroniczna)

Przypisy | edytuj kod

  1. Strona główna targów
  2. a b Urszula Baranowska, Sprawdzona rozrywka, „Licencje” (dodatek do magazynu Media i Marketing Polska, marzec 2009)
  3. Cash Battle (ang.). Ngā Taonga Archive.
  4. Sēriju filma «Māja pie ezera»: iepazīsti aktierus (łot.). TV Net, 26 września 2015.
  5. a b c d Mirosława Siegida: Адаптации и ремейки (ros.). Kinopressa, 17 maja 2017.
  6. a b Gra w ciemno. ATM.
  7. Naslepo (czecz.). Česká televize.
  8. Λεφτά στα τυφλά (gr.). iShow.
  9. MEGA τηλεπαιχνίδια (gr.). Mikrofwno.
  10. El negociador (hiszp.). FormulaTV.
  11. Gameshow "Thử tài thách trí" trên VTVcab 1 - Giải Trí TV (wiet.). VTVCab, 10 czerwca 2013.
  12. Xem truyền hình htv7 trực tuyến (wiet.). Clip TV.
  13. Назвался форматом – выходи на международный рынок (ukr.). Media Resources Management, 26 lutego 2015.
  14. إبراهيم بادي يستقيل ويقدم برنامج المفاوض (arab.). Al-Jazirah, 6 marca 2010.
  15. Alvydas Šlepikas režisuoja naują lietuvišką serialą „Kriminalistai“ (lit.). Žmonės, 5 lutego 2013.
  16. Adrian Jabłoński: Polskie programy telewizyjne za granicą? Nasze stacje sprzedają licencje na ich produkcje. Today.pl, 6 grudnia 2015.
  17. Inga Norkutė (lit.). Valstybinio Šiaulių dramos teatras.
  18. Powstaje estońskie „Ranczo” i łotewski „Dom nad rozlewiskiem”. wirtualnemedia.pl, 2014-08-08.
  19. Naabriplika (est.). Kanal 2.
Na podstawie artykułu: "Format telewizyjny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy