Francesco Barberini (1662–1738)


Francesco Barberini (1662–1738) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Francesco Barberini (ur. 12 listopada 1662 w Rzymie, zm. 17 sierpnia 1738 tamże) – włoski kardynał. Nie powinien być mylony z kardynałem-nepotem Urbana VIII Francesco Barberini (1597-1679).

Życiorys | edytuj kod

Przeznaczony do stanu duchownego w młodym wieku. W 1690 został kreowany kardynałem diakonem przez papieża Aleksandra VIII, uzyskując dyspensę z powodu nieposiadania żadnych święceń. Jego nominacja była rezultatem aliansu matrymonialnego między rodem Barberini a papieskim rodem Ottoboni.

Za pontyfikatu Innocntego XII sprawował funkcję legata apostolskiego w Romanii przez trzyletnią kadencję (1694-97). Opat komendatoryjny Farfa i Subiaco od 1704, po śmierci swego wuja i poprzednika Carlo Barberiniego. W 1715 przyjął święcenia kapłańskie i przeszedł do rangi kardynała prezbitera, a w 1721 uzyskał promocję do diecezji podmiejskiej Palestrina i przyjął sakrę biskupią od sekretarza stanu Fabrizio Paolucciego. W 1726 został biskupem Ostia e Velletri, jednak dopiero po śmierci kardynała Francesco Pignatelli w grudniu 1734 objął zwyczajowo połączoną z tą diecezją funkcję dziekana Kolegium Kardynałów.

Jako kardynał był członkiem kilkunastu kongregacji kurialnych:

  • Fabryki Świętego Piotra (od 1694),
  • Kongregacji ds. Stanu Zakonnego (od 1694 do jej rozwiązania w 1698),
  • Kongregacji ds. Wód, Bagien Pontyjskich i Doliny Chiana (od 1694, w tym od 1701 jako prefekt),
  • Kongregacji ds. Soboru Trydenckiego (od 1694),
  • Kongregacji ds. Kościelnych Immunitetów (od 1694),
  • Kongregacji Rozkrzewiania Wiary (od 1694),
  • Kongregacji ds. Obrzędów (od 1694),
  • Kongregacji ds. Wizytacji Apostolskich (od 1694),
  • Świętej Konsulty (od 1699),
  • Trybunału Apostolskiej Sygnatury Łaski (od 1701),
  • Kongregacji ds. Dróg (od 1701),
  • Kongregacji ds. Ceremoniału (od 1701),
  • Kongregacji ds. Wspomagania Rolnictwa (w latach 1701–1715),
  • Kongregacji ds. Biskupów i Zakonników (od 1723, w tym od 1726 jako prefekt),
  • Kongregacji Świętego Oficjum Inkwizycji (od 1726).

Zmarł w Rzymie, będąc ostatnim męskim przedstawicielem rodu Barberini. W 1728 doprowadził do małżeństwa swej jedynej bratanicy Cornelii Costanzy (1716–1797) z księciem Giulio Cesare Colonna di Sciarra (1702–1787).

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Francesco Barberini (1662–1738)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy