Franciszek Dubrawski


Franciszek Dubrawski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Franciszek Dubrawski z Dubrawki herbu Sas (zm. 1665) – marszałek sejmu w 1654 i sejmu koronacyjnego w 1649, podstarości, podkomorzy przemyski, pułkownik pospolitego ruszenia województwa ruskiego w czasie powstania Chmielnickiego, sędzia kapturowy ziemi przemyskiej w 1648 roku[1].

Poseł sejmiku wiszeńskiego na sejmy ekstraordynaryjne 1637 i 1647 roku[2]. Poseł na sejmy 1638, 1648, 1650. W 1648 uczestniczył w komisji, która pod przewodnictwem Adama Kisiela próbowała dojść do porozumienia z Bohdanem Chmielnickim. Poseł na sejm 1649/1650 roku z sejmiku wiszeńskiego województwa ruskiego[3]. W 1651 jako poseł udał się do księcia Siedmiogrodu Jerzego I Rakoczego by skłonić go do zawarcia przymierza z Polską. W tym też roku został deputatem na Trybunał Główny Koronny. W czasie potopu szwedzkiego pozostał wierny królowi Janowi II Kazimierzowi. W 1657 był przez pewien czas komendantem Przemyśla.

Był marszałkiem sejmików województwa ruskiego w: 1642, 1645, 1646, 1647, 1650, 1657 roku[4].

Poseł sejmiku wiszeńskiego na sejm koronacyjny 1649 roku, sejm 1649/1650, 1650, sejm zwyczajny 1654 roku, sejm 1658 roku[5].

Na sejmie 1649/1650 roku wyznaczony z koła poselskiego na komisarza komisji wojskowej lubelskiej, która zająć się miała wypłatą zaległych pieniędzy wojsku[6].

Jego synem był biskup sufragan przemyski - Paweł Konstanty Dubrawski.

Bibliografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie w skutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego. Wyd. staraniem Galicyjskiego Wydziału Krajowego. T. 21. Lauda sejmikowe. T. 2. Lauda wiszeńskie 1648-1673 r., Lwów 1911, s. 15.
  2. Przemysław Paradowski, W obliczu "nagłych potrzeb Rzeczypospolitej". Sejmy ekstraordynaryjne za panowania Władysława IV Wazy, Toruń 2005, s. 245.
  3. Łucja Częścik, Sejm warszawski w 1649/50 roku, 1978, s. 148.
  4. Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie w skutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego. Wyd. staraniem Galicyjskiego Wydziału Krajowego. T. 20. Lauda sejmikowe. T. 1. Lauda wiszeńskie 1572-1648 r., Lwów 1909, s. XXVI.
  5. Stefania Ochmann-Staniszewska, Zdzisław Staniszewski, Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana Kazimierza Wazy. Prawo - doktryna - praktyka, tom II, Wrocław 2000, s. 342.
  6. Volumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 129.
Na podstawie artykułu: "Franciszek Dubrawski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy