Franciszek Gárate


Franciszek Gárate w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Franciszek Gárate, właśc. hiszp. Francisco Gárate[1] (ur. 3 września 1857 w Azpeitii w Kraju Basków, zm. 9 września 1929) – hiszpański jezuita (SJ), zwany Dobrym Bratem, błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.

Urodził się w chłopskiej rodzinie, jako drugi z siedmiu synów. Do Towarzystwa Jezusowego wstąpił w wieku 17 lat. Nowicjat odbył we Francji z powodu wojny domowej i powstania kantonalistów. W 1876 roku złożył śluby zakonne. Po powrocie do Hiszpanii świadczył posługę pielęgniarską w kolegium jezuickim w La Guardia.

W 1887 roku, przeniesiony do Deusto pod Bilbao, został furtianem na uniwersytecie Universidad de Deusto prowadzonym przez współbraci. Umacniał studentów modlitwą i gotowością służenia innym. Mówił:

Franciszek Gárate zmarł w opinii świętości mając 72 lata.

Został beatyfikowany przez Jana Pawła II w dniu 6 października 1985 roku.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Biografia Francisco Gárate (hiszp.)

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Franciszek Gárate" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy