Franciszek II Walezjusz


Franciszek II Walezjusz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Franciszek II (ur. 19 stycznia 1544 w Fontainebleau, zm. 5 grudnia 1560 w Orleanie) – król Francji od 1559 roku, syn Henryka II (1547–1559) i Katarzyny Medycejskiej, z dynastii Walezjuszów.

Początkowo był wychowywany przez matkę. W wieku dziesięciu lat, z inicjatywy Diany de Poitiers, kochanki Henryka II, został przeniesiony do Saint-Germain-en-Laye pod Paryżem. Jednocześnie otrzymał własny dwór[1].

W 1558 poślubił Marię Stuart (nie mieli potomstwa).

Objął tron, gdy jego ojciec zmarł w 1559 roku w wyniku wypadku podczas turnieju rycerskiego, ale wobec niepełnoletności Franciszka rządy przejęła jako regentka jego matka – Katarzyna Medycejska. W tym czasie powstałe za Henryka II dwa wielkie stronnictwa – katolickie i protestanckie (hugenoci), nadal walczyły między sobą o władzę polityczną w kraju.

Krótkie panowanie Franciszka II zakończyło się w 1560 roku − zmarł na infekcję ucha. Królem Francji został jego młodszy brat Karol IX (1560–1574), a Katarzyna Medycejska ponownie została regentką.

Spis treści

Wywód przodków | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Stanisław Grzybowski: Henryk Walezy. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1980, s. 13. ISBN 83-04-00118-7.

Bibliografia | edytuj kod

  • Stanisław Grzybowski: Henryk Walezy. Wrocław - Warszawa - Kraków - Gdańsk - Łódź: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1985. ISBN 83-04-00118-7.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Franciszek II Walezjusz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy