Franciszek Kokot


Franciszek Kokot w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Franciszek Józef Kokot (ur. 24 listopada 1929 w Oleśnie, zm. 24 stycznia 2021 w Chorzowie[1]) – polski lekarz, nefrolog i endokrynolog, profesor nauk medycznych, rektor Śląskiej Akademii Medycznej (1982–1984), członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności. Kawaler Orderu Orła Białego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W 1948 zdał egzamin dojrzałości i rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Akademii Lekarskiej w Rokitnicy Bytomskiej. Uzyskał dyplom lekarza w 1953 roku. Ukończył specjalizację I stopnia w zakresie chorób wewnętrznych w 1955, a II stopnia w 1958. W 1957 otrzymał tytuł stopień kandydata nauk medycznych i w 1962 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego. Na wniosek Rady Wydziału Lekarskiego Śląskiej Akademii Medycznej w 1969 został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego ŚAM, a w 1982 otrzymał tytuł naukowy profesora zwyczajnego[2].

W 1975 objął funkcję Kierownika Kliniki Nefrologii Instytutu Chorób Wewnętrznych (przemianowaną w 1981 na Katedrę i Klinikę Nefrologii, a w 1997 – na Katedrę i Klinikę Nefrologii, Endokrynologii i Chorób Przemiany Materii). W 1979 ukazało się pierwsze wydanie książki autorstwa Franciszka Kokota Choroby wewnętrzne. Pełnił funkcję prorektora ds. szkolenia podyplomowego w latach 1980–1982. Następnie w 1982 objął funkcję rektora ŚAM[2], którą pełnił do 1984 roku.

W 1990 roku Papież Jan Paweł II nadał mu godność Member of the Ordo Sanctus Silvestri Papae[2]. Doktor honoris causa 10 wyższych uczelni oraz laureat nagrody Lux ex Silesia w 2001 roku. Był członkiem honorowym 14 zagranicznych towarzystw nefrologicznych.

Zmarł 24 stycznia 2021 roku w Zespole Szpitali Miejskich w Chorzowie, w którym przebywał z powodu powikłań po chorobie COVID-19[3][4].

Był żonaty z Małgorzatą Kokot (z d. Skrzypczyk), miał czterech synów.

Staże naukowe | edytuj kod

  • 1959–1960 Klinika Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu w Genewie
  • 1970 St. Mary’s Hospital i Middlesex Hospital, Londyn
  • 1978 Visiting professor w USA (6 tygodni)
  • 1986 Visiting professor w USA (3 tygodnie)

Członkostwo w towarzystwach i komitetach redakcyjnych | edytuj kod

Członkostwo w towarzystwach naukowych | edytuj kod

  • Międzynarodowe Towarzystwo Internistów (1969–)
  • Międzynarodowe Towarzystwo Nefrologiczne
  • European Dialysis and Transplant Association – European Renal Association (EDTA-ERA)
  • New York Academy of Sciences (1970–)
  • Niemieckie Towarzystwo Nefrologiczne
  • Towarzystwo Internistów NRD (członek korespondencyjny 1976–)
  • Członek Rady European Renal Association (EDTA-ERA) (1978–1981, 1987–1990, 1993–1996)
  • Członek Komitetu Nominacyjnego ISN (1987–1990)
  • Polskiego Towarzystwa Nefrologicznego: Wiceprezes (1986–1989), Prezes (1989–1998), członek honorowy (1998)
  • członek korespondencyjny PAN (1983–1994), członek rzeczywisty PAN od 1994 roku

Członek komitetów redakcyjnych | edytuj kod

  • Kidney International (1980–1991)
  • Clinical Nephrology (1981–2007)
  • Nephron (1988–2002)
  • Nephrology, Dialysis, Transplantation (1988–1998)
  • Nieren und Hochdruckkrankheiten (1992–2008)
  • Nephrology – News and Issues (1993–)
  • Aktuality v Nefrologii (1995–)

Dorobek naukowy | edytuj kod

Publikacje | edytuj kod

Autor lub współautor ponad 650 prac oryginalnych (z czego ponad 150 było publikowanych na łamach periodyków medycznych w Europie Zachodniej i Stanach Zjednoczonych), ponad 230 prac poglądowych, współautor 40 podręczników (5 z nich wydano w krajach Europy Zachodniej, 2 zaś w USA); autor podręczników: Metody badań laboratoryjnych stosowanych w klinice (1969); Gospodarka wodno-elektrolitowa i kwasowo-zasadowa w stanach fizjologii i patologii (1978); Choroby wewnętrzne. Podręcznik dla studentów (redaktor i współautor) (1979); Diagnostyka różnicowa objawów chorobowych (redaktor i współautor) (1993, 1998)[5].

Osiągnięcia naukowe | edytuj kod

Ordery, nagrody i zaszczyty | edytuj kod

Odznaczenia państwowe | edytuj kod

Członkostwo honorowe | edytuj kod

Towarzystwo Nefrologiczne NRD (1979); Towarzystwo Nefrologiczne RFN (1982); Jugosłowiańskie Towarzystwo Nefrologiczne (1983); Bułgarskie Towarzystwo Nefrologiczne (1986); Czechosłowackie Towarzystwo Nefrologiczne (1986); Węgierskie Towarzystwo Nefrologiczne (1990); Macedońskie Towarzystwo Nefrologiczne (1992); Włoskie Towarzystwo Nefrologiczne (1992); Polskie Towarzystwo Ginekologiczno-Położnicze (1994); Polskie Towarzystwo Nadciśnienia Tętniczego (1994); Polskie Towarzystwo Chorób Wewnętrznych (1995); Rumuńskie Towarzystwo Nefrologiczne (1997).

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

  • Nagroda Sekretarza Wydziału Nauk Medycznych PAN II stopnia (1967)
  • Nagroda resortu zdrowia I stopnia (1971)
  • Nagroda Sekretarza Wydziału Nauk Medycznych PAN I stopnia (1972)
  • Nagroda im. Jędrzeja Śniadeckiego PAN (najwyższe wyróżnienie przyznawane przez PAN) (1976)
  • Medal L. Pasteur’a, Uniwersytet Strasburski (1985)
  • Medal Jana Evangelisty Purkyné (Nagroda Czechosłowackiej Akademii Nauk)
  • Członek „Ordo St. Silvestri Papae” nominowany przez papieża Jana Pawła II (1990)
  • Doctor honoris causa Akademii Medycznej we Wrocławiu (1990)
  • Złoty Medal F. Volhard (1991, Gesellschaft für Nephrologie)
  • International Distinguished Medal (1991, National Kidney Foundation, USA)
  • Medal „Gloria Medicinae” (1991, Polskie Towarzystwo Lekarskie)
  • Doctor honoris causa Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach (1993)
  • Członek Royal College of Physicians (FRCP), Edinburg (1994)
  • Doctor honoris causa Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie (1995)
  • Nagroda im. Wojciecha Korfantego nadana przez Związek Górnośląski (1996)[9]
  • Golden Medal „Medicus Magnus”, Polish Academy of Medicine (1996)
  • International Golden Star „Merit for Medicine, International Institute of Universalistic Medicine” (1996)
  • Doctor honoris causa of the J.Safarik University of Kosice (1997)
  • Doctor honoris causa Akademii Medycznej w Lublinie (1998)
  • Doctor honoris causa Akademii Medycznej w Warszawie (1999)
  • Doctor honoris causa Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego (2000)
  • Doctor honoris causa Akademii Medycznej w Białymstoku (2001)
  • Doctor honoris causa Uniwersytetu Medycznego w Łodzi (2004)
  • Doctor honoris causa Uniwersytetu Opolskiego (2017)[10]

Upamiętnienie | edytuj kod

W Wysowej-Zdroju źródło wody mineralnej Franciszek nazwano na cześć Franciszka Kokota.

Przypisy | edytuj kod

  1. Śp. prof. zw. dr hab. n. med. Franciszek Kokot – Śląska Izba Lekarska, izba-lekarska.org.pl [dostęp 2021-01-24] .
  2. a b c Duława, Jan;. Franciszek Kokot. Lekarz, uczony, nauczyciel. „Prace Centrum Dokumentacji Dziejów Medycyny i Farmacji Górnego Śla̜ska”, s. 11–22, 1999. Śląska Akademia Medyczna – Biblioteka Główna. ISSN 1231-4412 (pol.). 
  3. Monika Chruścińska-Dragan, Zmarł prof. Franciszek Kokot, wybitny lekarz i naukowiec Śląskiego Uniwersytetu Medycznego. „Odszedł jeden z tych największych”, artykuł w „Dzienniku Zachodnim” z dn. 24.01.2021 r. [on-line] [dostęp 2021-01-24].
  4. Judyta Watoła, Prof. Franciszek Kokot nie żyje. Był jednym z najwybitniejszych lekarzy w historii polskiej medycyny, artykuł w „Gazecie Wyborczej. Katowice” z dn. 24.01.2021 r. [on-line] [dostęp 2021-01-24].
  5. Informacje na podstawie Łódzkiej Biblioteki Cyfrowej według stanu na 2018 rok. [on-line] [dostęp 2021-01-24].
  6. M.P. z 2021 r. poz. 262
  7. Order Orła Białego dla śp. Franciszka Kokota (pol.). prezydent.pl. [dostęp 2021-01-30].
  8. M.P. z 1998 r. nr 42, poz. 596.
  9. KatarzynaK. Nowak KatarzynaK., Laureaci nagrody im. Wojciecha Korfantego, archiwum.zwiazekg.type.pl [dostęp 2016-11-02] [zarchiwizowane z adresu 2019-10-31] .
  10. Doktorzy Honoris Causa Uniwersytetu Opolskiego (pol.). [dostęp 2017-10-14].

Bibliografia | edytuj kod

  • Jan Duława. Franciszek Kokot: lekarz, uczony, nauczyciel. „Prace Centrum Dokumentacji Dziejów Medycyny i Farmacji Górnego Śla̜ska”, 1999. Wydanie 3 z Prace Centrum Dokumentacji Dziejów Medycyny i Farmacji Górnego Śląska: Śląska Akademia Medyczna. ISSN 1231-4412
  • Andrzej Więcek: Numer specjalny poświe̜cony Profesorowi Franciszkowi Kokotowi z okazji 65 rocznicy Jego urodzin. Polskie archiwum medycyny wewne̜trznej: Towarzystwo Internistów Polskich, 1994, s. 127.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Rektorzy Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach Kontrola autorytatywna (osoba):Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Franciszek Kokot" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy