Franciszek Ksawery Kmietowicz


Franciszek Ksawery Kmietowicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Franciszek Ksawery Kmietowicz (ur. 21 listopada 1892 w Krynicy-Zdroju, zm. 2 września 1940 we Lwowie[1]) – polski lekarz, docent, major lekarz Wojska Polskiego.

Życiorys | edytuj kod

Był synem dr. Franciszka Jana Kmietowicza lekarza miejskiego w Krynicy i Kazimiery Rząskiej. Po zdaniu matury w Nowym Sączu studiował medycynę w latach 1911–1912 na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w latach 1912–1916 na Uniwersytecie Lwowskim. W latach 1916–1918 walczył na froncie włoskim i serbskim. 1 stycznia 1917 roku został mianowany podporucznikiem sanitarnym rezerwy. W 1918 roku jego oddziałem macierzystym był c. i k. 87 pułk piechoty[2].

W listopadzie 1918 w stopniu podporucznika uczestniczył w obronie Lwowa w 1918 w trakcie wojny polsko-ukraińskiej, biorąc udział w walkach na II odcinku w pododcinku poczty na stanowisko lekarza zastąpił rannego ppor. lek. Adama Sołtysika[3]. W latach 1918–1921 był kierownikiem sekcji personalnej szefostwa sanitarnego WP w Warszawie. W 1921 roku został przeniesiony do rezerwy. Został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów rezerwy sanitarnych, grupa lekarzy. W latach 1923–1924 posiadał przydział w rezerwie do 6 batalionu sanitarnego we Lwowie[4][5]. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowy Sącz. Posiadał przydział do Kadry Zapasowej 6 Szpitala Okręgowego. Był wówczas kapitanem ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 283. lokatą w korpusie oficerów pospolitego ruszenia sanitarnych, grupa lekarzy[6].

W 1920 doktoryzował się na Uniwersytecie Lwowskim kończąc studia medyczne. W latach 1921–1934 był starszym asystentem katedry farmakologii tegoż Uniwersytetu we Lwowie. W 1934 uzyskał habilitację w zakresie fizykoterapii ogólnej i doświadczalnej, z której do 1939 miał wykłady i ćwiczenia. W październiku 1936 otrzymał prawo veniam legendi z zakresu fizjoterapii ogólnej i doświadczalnej na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie[7]. W semestrze zimowym spędzał drugą połowę roku jako lekarz prywatny i właściciel zakładu fizykoterapeutycznego w Krynicy. Zainstalował pierwszy w uzdrowisku aparat rentgenowski. Pozostawił około 40 prac publikowanych w większości w Polskiej Gazecie Lekarskiej. Dotyczyły one promieniolecznictwa, balneologii i klimatologii. Pisał prace o balneologicznym leczeniu chorób żołądka, chorób krążeniowych, o działaniu leczniczym wód krynickich. Wyjeżdżał w celach naukowych do Francji (1926) i do Niemiec (1933). Brał czynny udział w pracach Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, nadzorował budowę domu zdrojowego w Morszynie.

W kampanii wrześniowej służył w stopniu majora. Po nastaniu okupacji sowieckiej działał w ramach Stronnictwa Narodowego. Został doradcą politycznym Polskiej Organizacji Walki o Wolność (POWW)[8].

Przypisy | edytuj kod

  1. krótka biografia (nr 4) i zdjęcie
  2. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1724.
  3. Adam Świeżawski: II odcinek w obronie Lwowa. W: Jarosław Waniorek (red.): Obrona Lwowa. 1-22 listopada 1918. Tom 2. Źródła do dziejów walk o Lwów i województwa południowo-wschodnie 1918-1920. Relacje uczestników. Warszawa: 1993, s. 503. ISBN 83-85218-56-4.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1160, 1227.
  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1052, 1106.
  6. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 304, 775.
  7. Nowi profesorowie na Uniwersytecie lwowskim. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 245 z 24 października 1936. 
  8. Jan Draus: Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie 1918-1946. Portret kresowej uczelni. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2007, s. 156. ISBN 978-83-7188-964-6.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Franciszek Ksawery Kmietowicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy