Franciszek Witalis Żeleński


Franciszek Witalis Żeleński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Franciszek Witalis Żeleński (Zeliński, Zieliński, Żeliński) herbu Ciołek (ur. przed 1750, zm. 26 sierpnia 1805 w Krakowie[1]) – kasztelan biecki 1780-1795, starosta wiski, szambelan króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1766, podstoli krakowski w latach 1773-1780.

Wybrany z Senatu sędzią Sejmu Czteroletniego w 1788[2]. Wybrany członkiem wyłonionej w 1788 roku przez Sejm Czteroletni Deputacji Interesów Zagranicznych[3]. Odznaczony Orderem Orła Białego[4] w 1787 lub 1788, a wcześniej Orderem św. Stanisława w 1786[5].

Galicyjski tytuł hrabiego uzyskał w 1801[6].

Przypisy | edytuj kod

  1. Urzędnicy województwa krakowskiego XVI-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Stanisław Cynarski i Alicja Falniowska-Gradowska. Kórnik 1990, s. 49.
  2. Volumina Legum, t. IX, Kraków 1889, s. 98.
  3. Volumina Legum, t. IX, Kraków 1889, s. 61.
  4. Poczet szlachty galicyjskiej i bukowińskiej. Lwów: 1857, s. 296.
  5. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705–2008.. Zamek Królewski w Warszawie, 2008, s. 241.
  6. Adam Amilkar Kosiński: Przewodnik heraldyczny. T. I. Kraków: 1877, s. 503.

Bibliografia | edytuj kod

  • AGAD, Metryka Koronna, Księgi Sigillat, 31, k. 77 v.
  • Urzędnicy województwa krakowskiego XVI-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Stanisław Cynarski i Alicja Falniowska-Gradowska. Kórnik 1990, s. 275.
Na podstawie artykułu: "Franciszek Witalis Żeleński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy