Franco Causio


Franco Causio w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Franco Causio (ur. 1 lutego 1949 w Lecce), były włoski piłkarz. Przez wiele lat reprezentował barwy Juventusu Turyn.

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Kariera klubowa | edytuj kod

Franco Causio już w wieku 17 lat został zauważony przez działaczy "Juve". Początki kariery w "Starej Damie" spędził na wypożyczeniu w Serie B, grając dla Regginy Calcio oraz US Palermo. W sezonie 1970/1971 znalazł miejsce w podstawowym składzie "Bianconerich". Przez 11 lat reprezentował biało-czarne barwy wygrywając sześciokrotnie Scudetto oraz jeden raz Puchar Włoch. Grał wówczas u boku takich sław jak Roberto Bettega, Dino Zoff, Giuseppe Furino czy Marco Tardelli.

Z racji miejsca urodzenia był ulubieńcem tifosich Juventusu pochodzących z południowych rejonów Włoch.

W sezonie 1980/1981 podpisał trzyletni kontrakt z Udinese Calcio. Jego kolejnym klubem była drużyna z rodzinnego miasta, US Lecce, która w tym okresie po raz pierwszy w historii awansowała do Serie A. Franco Causio miał też krótką przygodę z Interem Mediolan, a swoją klubową karierę skończył w wieku 39 lat w drugoligowej Triestinie.

Kadra narodowa | edytuj kod

W reprezentacji Azzurrich zadebiutował w dniu 29 kwietnia 1972 w meczu Włochy – Belgia.

Na mistrzostwach świata reprezentował Włochy trzykrotnie, w latach: 1974, 1978, 1982. W roku 1982 świętował zdobycie tytułu mistrzowskiego.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Franco Causio" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy