Frank-Walter Steinmeier


Frank-Walter Steinmeier w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Frank-Walter Steinmeier (ur. 5 stycznia 1956 w Detmold[1]) – niemiecki polityk i prawnik, działacz Socjaldemokratycznej Partii Niemiec i w 2008 p.o. przewodniczącego partii, szef Urzędu Kanclerza Federalnego w okresie rządów Gerharda Schrödera w latach 1999–2005, minister spraw zagranicznych w latach 2005–2009 i 2013−2017, od 2007 do 2009 wicekanclerz, deputowany do Bundestagu, kandydat SPD na kanclerza Niemiec w 2009. Od 2017 prezydent Niemiec.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Edukacja i młodość | edytuj kod

Pochodzi z Nadrenii Północnej-Westfalii. Po ukończeniu szkoły średniej pełnił służbę wojskową od 1974 do 1976[2]. Następnie rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie w Gießen. Od 1980 kształcił się także w zakresie nauk politycznych. W 1982 i 1986 zdał państwowe egzaminy prawnicze I oraz II stopnia. Pracował jako nauczyciel akademicki w katedrze prawa publicznego i nauk politycznych na Uniwersytecie w Gießen, gdzie doktoryzował się w 1991[1][2].

Działalność polityczna do 2017 | edytuj kod

W 1975 wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. Od 1991 współpracował z Gerhardem Schröderem, który wówczas zajmował stanowisko premiera Dolnej Saksonii. Został wtedy jego doradcą do spraw komunikacji z mediami. W latach 1993–1994 był dyrektorem biura premiera Dolnej Saksonii. Od 1994 pełnił funkcję kierownika departamentu w kancelarii państwa. W 1996 powołany na sekretarza stanu i szefa kancelarii państwa w administracji Dolnej Saksonii. W 1998, po wygranych przez SPD wyborów parlamentarnych i objęciu stanowiska kanclerza przez Gerharda Schrödera, Frank-Walter Steinmeier został sekretarzem stanu w Urzędzie Kanclerza Federalnego, odpowiadając za służby specjalne[1]. W 1999 powołany na szefa Urzędu Kanclerza Federalnego, którym kierował do 2005[1]. W tym okresie zyskał przydomek „szarej eficjencji”, gdyż znany był ze swojego efektywnego zarządzania (była to aluzja do przydomku „szara eminencja”)[3].

W listopadzie 2005, po kolejnych wyborach i utworzeniu rządu wielkiej koalicji CDU/CSU-SPD, został desygnowany na stanowisko ministra spraw zagranicznych w pierwszym rządzie kanclerz Angeli Merkel. Był pierwszym ministrem spraw zagranicznych Niemiec wywodzącym się z SPD od 1969[4]. W październiku 2007 powołany na wiceprzewodniczącego Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, miesiąc później zastąpił Franza Münteferinga na urzędzie wicekanclerza w dotychczasowym gabinecie[1].

Od września do października 2008 wykonywał czasowo obowiązki przewodniczącego partii. 18 października 2008 SPD wybrała go na swojego kandydata na stanowisko kanclerza. W wyniku wyborów w 2009 socjaldemokraci znaleźli się jednak w opozycji. W październiku 2009 Frank-Walter Steinmeier zakończył pełnienie funkcji rządowych. Objął natomiast mandat posła do Bundestagu, zajmując przez cztery lata stanowisko przewodniczącego frakcji poselskiej SPD. W 2013 ponownie został wybrany do niższej izby niemieckiego parlamentu[2]. W grudniu tegoż roku po odnowieniu wielkiej koalicji powrócił na urząd ministra spraw zagranicznych w trzecim gabinecie Angeli Merkel[2].

Prezydent Niemiec | edytuj kod

W listopadzie 2016 został ogłoszony przez kanclerz Angelę Merkel kandydatem koalicji rządowej na stanowisko prezydenta Niemiec w wyborach w 2017[5]. W związku z tym w styczniu 2017 zakończył urzędowanie na stanowisku ministra spraw zagranicznych, przekazując obowiązki swojemu następcy, dotychczasowemu ministrowi gospodarki i energii Sigmarowi Gabrielowi[6]

12 lutego 2017 został wybrany przez Zgromadzenie Federalne w pierwszej turze wyborów na urząd prezydenta Niemiec, zagłosowało na niego 931 spośród 1253 obecnych elektorów[7][8]. Urząd prezydenta Niemiec objął 19 marca 2017, trzy dni później nastąpiło jego oficjalne zaprzysiężenie[9][10]

Życie prywatne | edytuj kod

Od 1995 jest żonaty z Elke Büdenbender, ma jedną córkę[1].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f Bundespräsident Frank-Walter Steinmeier (niem.). bundespraesident.de. [dostęp 2019-02-03].
  2. a b c d Dr. Frank-Walter Steinmeier (niem.). bundestag.de. [dostęp 2019-02-03].
  3. Wawrzyniec Smoczyński: Minister spraw pragmatycznych. polityka.pl, 7 grudnia 2007. [dostęp 2019-02-03].
  4. Leaders of Germany (ang.). zarate.eu. [dostęp 2019-02-03].
  5. Angela Merkel przedstawiła Franka-Waltera Steinmeiera jako kandydata na prezydenta. rp.pl, 16 listopada 2016. [dostęp 2016-11-16].
  6. Niemcy: Sigmar Gabriel przejął obowiązki szefa MSZ. onet.pl, 27 stycznia 2017. [dostęp 2017-01-27].
  7. Frank-Walter Steinmeier nowym prezydentem Niemiec. tvp.info, 12 lutego 2017. [dostęp 2017-02-12].
  8. Bundespräsidentenwahl durch die 16. Bundesversammlung (niem.). wahlrecht.de, 12 lutego 2017. [dostęp 2019-02-03].
  9. Frank-Walter Steinmeier objął urząd prezydenta Niemiec. polskieradio.pl, 29 marca 2017. [dostęp 2017-03-19].
  10. Steinmeier: Pragmatic, popular, president (ang.). dw.com, 22 marca 2017. [dostęp 2019-02-03].
  11. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 21 marca 2006. [dostęp 2017-05-17].
  12. Cidadãos Estrangeiros Agraciados com Ordens Portuguesas (port.). ordens.presidencia.pt. [dostęp 2017-05-17].
  13. Steinmeier mit Orden der französischen Ehrenlegion ausgezeichnet (niem.). zeit.de, 26 stycznia 2017. [dostęp 2017-05-17].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Frank-Walter Steinmeier" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy