Frank Zappa


Frank Zappa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Frank Vincent Zappa (ur. 21 grudnia 1940 w Baltimore[1], zm. 4 grudnia 1993 w Los Angeles) – amerykański muzyk rockowy, jazzowy, wokalista, kompozytor oraz autor tekstów, lider zespołu The Mothers of Invention. Także aktor, reżyser, producent i scenarzysta filmowy.

pomnik Franka Zappy w Wilnie

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Zajmował się muzyką od młodości. Obok rhythm and bluesa interesowała go współczesna muzyka poważna (promotorem jego twórczości w tej dziedzinie był John Adams). Około kwietnia 1964 wstąpił do zespołu „Soul Giants” i niedługo potem zmienił ich nazwę na „The Mothers of Invention”. Grupa ta istniała do 1971 i potem krótko w połowie lat 70. Nagrał dziesiątki płyt, zawierających muzykę rockową, poważną, pastisze przebojów muzyki popularnej, jazz rock i wiele innych. Bardzo apodyktyczny, narzucający innym swą wolę, ale też niezwykle inteligentny muzyk, gitarzysta-wirtuoz. Szydził z telekaznodziejów, reklamy, polityków, pozerów, cenzury, w ironiczny sposób ukazując życie w Ameryce. W jego zespole grali m.in. George Duke, Steve Vai, Terry Bozzio, Adrian Belew, Vinnie Colaiuta, Jean-Luc Ponty, Michael Brecker, Randy Brecker, Sugarcane Harris, Jeff Berlin, Aynsley Dunbar, Alex Dmochowski i Captain Beefheart. W swojej muzyce nie uznawał ograniczeń, sięgał do rocka, popu, soulu, współczesnej muzyki poważnej, jazzu, muzyki awangardowej, muzyki aleatorycznej, pastiszu, muzyki konkretnej, muzyki barokowej, renesansowej, neoromantycznej. Zmarł 4 grudnia 1993 roku na raka prostaty.

W 2003 został sklasyfikowany na 45. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów magazynu Rolling Stone[2].

Życie prywatne | edytuj kod

W latach 1960-1964 jego żoną była Kathryn J. „Kay” Sherman. W 1967 ożenił się z Adelaide Gail Sloatman, z którą był do swojej śmierci. Mieli czworo dzieci: Moon Unit, Dweezil, Ahmet Emuukha Rodan i Diva Thin Muffin Pigeen. Gail Zappa zarządzała biznesowo-muzycznym majątkiem rodzinnym prawnie ustawionym jako Zappa Family Trust aż do jej śmierci 8 października 2015 roku.

Dyskografia | edytuj kod

Źródło[3].

Nagrody i pozycje na listach przebojów | edytuj kod

  • 1995 wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[4]
  • nagrody Grammy
    • 1987 Jazz From Hell w kategorii Rock Instrumental Performance
    • 1996 Civilization Phase III w kategorii Best Recording Package – Boxed
    • 1997 Grammy Lifetime Achievement Award

Filmografia | edytuj kod

  • 200 Motels (10.11.1971, film muzyczny, reżyseria: Tony Palmer, Frank Zappa)[5]
  • Baby Snakes (21.12.1979, film dokumentalny, reżyseria: Frank Zappa)[6]
  • The Dub Room Special (31.10.1982, film dokumentalny, reżyseria: Dick Darley, Clark Santee, Frank Zappa)[7]
  • Does Humor Belong In Music? (15.01.1985, koncert - The Pier, New York, 26.08.1984, reżyseria: Frank Zappa)[8]
  • Video From Hell (15.01.1987, reżyseria: Frank Zappa)[9]
  • Uncle Meat (15.09.1987, reżyseria: Frank Zappa)[10]
  • The Amazing Mister Bickford (15.05.1987, film dokumentalny, reżyseria: Frank Zappa, Bruce Bickford)[11]
  • The True Story of Frank Zappa's 200 Motels (1988, film dokumentalny, reżyseria: Frank Zappa)[12]
  • Decade (1989, film dokumentalny, reżyseria: Ted Haimes, Martha Spanninger)[to nie jest film o Zappie][13]
  • Tom Arnold: The Naked Truth (1991, film dokumentalny, reżyseria: Peter Segal)[14]
  • The Revenge of the Dead Indians (1993, film dokumentalny, reżyseria: Henning Lohner)[15]
  • Frank Zappa: Apostrophe(')/Over-Nite Sensation (1.05.2007, film dokumentalny, reżyseria: Matthew Longfellow)[16]
  • The Torture Never Stops (29.05.2008, koncert - The Palladium, New York City, 31.10.1981, reżyseria: Frank Zappa)
  • A Token Of His Extreme (4.07.2013, koncert - KCET, Los Angeles, 27.08.1974, reżyseria: Frank Zappa)[17]
  • Roxy - The Movie (30.10.2015, film dokumentalny i koncerty - The Roxy Theatre, Hollywood, 8-10.12.1973, reżyseria: Frank Zappa)[18]

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Frank Zappa: The Real Frank Zappa Book. USA: Poseidon Press, 1989, s. 15. ISBN 0-330-31625-7.
  2. Rolling Stone’s „The 100 Greatest Guitarists of All Time” Do you agree? (ang.). theinsider.com. [dostęp 2010-05-22].
  3. a b Greg Russo: Cosmik Debris: The Collected History and Improvisations of Frank Zappa. USA: Antique Trader Publications and Crossfire Publications, 1998, s. 147. ISBN 0-9648157-4-5.
  4. Frank Zappa: inducted in 1995 (ang.). The Rock and Roll Hall of Fame and Museum, Inc.. [dostęp 2016-07-01].
  5. 200 Motels. [dostęp 2020-06-24].
  6. Baby Snakes (1979) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2016-04-12].
  7. The Dub Room Special!. [dostęp 2020-06-24].
  8. Does Humor Belong in Music?. [dostęp 2020-06-24].
  9. Video from Hell (ang) www.imdb.com. [dostęp 2020-06-24].
  10. Uncle Meat. [dostęp 2020-06-24].
  11. The Amazing Mister Bickford (1987) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2016-04-12].
  12. The True Story of Frank Zappa's 200 Motels (1988) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2016-04-12].
  13. Decade (1989) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2016-04-12].
  14. Tom Arnold: The Naked Truth (1991) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2016-04-12].
  15. The Revenge of the Dead Indians (1993) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2016-04-12].
  16. Frank Zappa: Apostrophe (')/Over-Nite Sensation. [dostęp 2020-06-24].
  17. A Token of His Extreme. [dostęp 2020-06-24].
  18. Roxy the Movie. [dostęp 2020-06-24].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Frank Zappa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy