Frankijska jazda pancerna


Frankijska jazda pancerna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Członek frankijskiej jazdy pancernej, rekonstrukcja

Frankijska jazda pancernaformacja wojskowa utworzona w połowie VIII wieku przez frankijskiego Karola Młota, z której wykształciło się późniejsze rycerstwo.

Historia | edytuj kod

 Osobny artykuł: Państwo frankijskie.

Uzbrojenie ochronne frankijskiej jazdy pancernej składało się z zakrywającej ciało od łokci do ud zbroi karacenowej lub kolczej, hełmu otwartego typu kapalin albo hełmu stożkowego i średnich rozmiarów okrągłej drewnianej (z metalowymi okuciami) lub skórzanej tarczy. Na stopy zakładała wysokie skórzane buty lub metalowe nagolennice. Bronią białą był popularny wówczas miecz karoliński i włócznia skrzydełkowa o długości 2,5 metra, którą nie atakowano jednak spod ramienia (dopiero od ok. XI w.), lecz z szerokiego rozmachu znad głowy niczym oszczepem. O sile uderzenia i skuteczności tej formacji decydowały żelazne strzemiona i siodła zapożyczone od Awarów.

Powyższe wyposażenie było na ówczesne warunki dość drogie, np.: hełm kosztował 6 krów, koń bojowy – 12, miecz – 7, para nagolenic – 6, zbroja – 12, włócznia wraz z tarczą – 2 krowy. Do tego dochodziły jeszcze koszty siodła, strzemion, wozu taborowego, prowiantu, czeladzi, konia lżejszej rasy itp.

Pierwszy raz Frankijska jazda pancerna weszła do walki w bitwie z Arabami pod Poitiers w 732 r. Przyczyniła się do sukcesów Karola Wielkiego w wojnie z Sasami i Longobardami. Odegrała też decydującą rolę w bitwie z Madziarami na Lechowym Polu w 955 r. Wzorowali się na niej drużynnicy władców słowiańskich.

Najbardziej znany wizerunek frankijskich jeźdźców pancernych z epoki (IX w.) pochodzi ze "Złotego Psałterza z Sankt Gallen": jeźdźcom pancernym towarzyszy z tyłu lekka kawaleria (zbrojna we włócznie, miecze i hełmy), a na ich czele jedzie chorąży z proporcem w kształcie smoka, typowym znakiem polowym Franków.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Gustav FaberMerowingowie i Karolingowie, PIW, Warszawa 1994.
  • Pierre RichéŻycie codzienne w państwie Karola Wielkiego, PIW, Warszawa 1979.
  • Wolfgang Tarnowski – Rycerze, z serii "Co ? i Jak ?" t. 21, Wydawnictwo ATLAS, Wrocław 1995.
Na podstawie artykułu: "Frankijska jazda pancerna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy