Frankowie rypuarscy


Frankowie rypuarscy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Frankowie Rypuarscy, Frankowie Nadreńscy (łac. Ripuarii, Ribuarii) – drugi, obok Franków salickich, odłam Franków, zamieszkujących tereny Nadrenii Północnej-Westfalii (środkowy bieg Renu i nad Menem)[1].

Brali udział w bitwie na Polach Katalaunijskich (451 rok) po stronie Attyli.

Władcy Franków Rypuarskich | edytuj kod

  • Chlodwig, książę przed 448
  • Childebert, książę 448–461, król 461–483
  • Sigebert, król 483–507
  • Chloderyk, król 507, zdetronizowany przez Chlodwiga I

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. B. Zientara, Historia powszechna średniowiecza, wyd. 4 popr., Warszawa 1994, s. 117.
Na podstawie artykułu: "Frankowie rypuarscy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy