Franz Schob


Franz Schob w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Franz Schob (ur. 15 stycznia 1877 w Meerane, zm. 20 sierpnia 1942 w Dreźnie) – niemiecki lekarz psychiatra i neuropatolog, profesor Uniwersytetu Technicznego w Dreźnie.

Studiował medycynę w na Uniwersytecie w Tybindze i Uniwersytecie w Lipsku, tytuł doktora medycyny otrzymał w 1907 roku. Odbył szkolenie dla lekarzy wojskowych i trafił do kliniki neurologicznej Edingera w Lipsku, potem przez 2 lata w szpitalu psychiatrycznym Pirna-Sonnenstein, potem w szpitalu psychiatrycznym w Dreźnie. Od 1926 roku specjalizował się u Spielmeyera w Monachium, w 1930 roku został profesorem.

Wybrane prace | edytuj kod

  • Über Wurzelfibromatose bei multipler Sklerose[1]. 1923
  • Beitrag zur Kenntnis der Netzhauttumoren bei tuberöser Sklerose. Zeitschrift für die gesamte Neurologie und Psychiatrie 95, 1, 1925
  • Zur pathologischen Anatomie der juvenilen Form der amaurotischen Idiotie. 1912
  • Über Multiple Sklerose bei Geschwistern. Zeitschrift für die gesamte Neurologie und Psychiatrie 80, 1, 1923

Przypisy | edytuj kod

  1. F.F. Schob F.F., Über Wurzelfibromatose bei multipler Sklerose, „Zeitschrift für die gesamte Neurologie und Psychiatrie”, 83 (1), 1923, s. 481–496, DOI10.1007/BF02869087, ISSN 0303-4194  (niem.).

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Franz Schob" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy