Franz Ursinus


Franz Ursinus w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Franz Ursinus (ur. 24 maja 1568 r., zm. 16 listopada 1615 r. we Wrocławiu) – duchowny katolicki, wrocławski biskup pomocniczy od 1614 roku.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w 1568 roku. W młodości studiował filozofię w Pradze, a następnie teologię w Rzymie na Collegium Germanicum, gdzie uzyskał doktorat i święcenia kapłańskie w 1592 roku[1] Był kanonikiem kapituły katedralnej, a potem jej kantorem od 1602 roku i prepozytem od 1612 roku. Ponadto był kanonikiem kolegiaty świętokrzyskiej we Wrocławiu. W 1600 roku uczestniczył w pielgrzymce do Rzymu z okazji Roku Jubileuszowego. Sześć lat później należał do członków komisji synodalnej, podejmując spory między władzami świeckimi a kościelnymi[2]. 21 lipca 1614 roku papież Paweł V prekonizował go biskupem tytularnym Nicopolis i wrocławskim biskupem pomocniczym. Sakrę biskupią otrzymał 27 grudnia 1614 roku w Pradze[3]. Zmarł kilka miesięcy później we Wrocławiu i został pochowany w katedrze św. Jana Chrzciela we Wrocławiu[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. P. Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965 - 1999, Warszawa 200, s. 463.
  2. Encyklopedia Wrocławia, pod red. J. Harasimowicza, Wrocław 2001, s. 874.
  3. P. Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965 - 1999, op. cit., s. 463.
  4. Encyklopedia Wrocławia, op. cit., s. 874.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Franz Ursinus" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy