Fryderyk IV (palatyn reński)


Fryderyk IV (palatyn reński) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fryderyk IV Sprawiedliwy, niem. Friedrich Der Aufrichtige, fr. Frédéric IV le juste (ur. 5 marca 1574, zm. 19 września 1610) – elektor Palatynatu Reńskiego w latach 1583-1610. Jedyny syn, który przeżył dzieciństwo, Ludwika VI, elektora Palatynatu Reńskiego, i Elżbiety Heskiej.

Urodził się w Amberg w 1574, a jego ojciec zmarł w październiku 1583. Fryderyk został nowym palatynem, ale regencję sprawował jego wuj – Jan Kazimierz, żarliwy kalwinista, który w tym wyznaniu wychowywał bratanka. Kalwiński matematyk i astronom – Bartholemaeus Pitiscus służył na dworze jako nauczyciel Fryderyka, a następnie został tamtejszym kaznodzieją. W styczniu 1592 Fryderyk odzyskał całkowita kontrolę nad Palatynatem, bowiem zmarł Jan Kazimierz – jego wuj. Fryderyk kontynuował antykatolicką politykę swojego wuja i w 1608 został dowódcą Protestanckiego sojuszu wojskowego znanego jako Unia Protestancka.

Małżeństwo i potomstwo | edytuj kod

23 czerwca 1593 poślubił Luizę Julianę Orańską (1576-1644), córkę Wilhelma I Milczka, stadhoudera Oranii, i jego trzeciej żony – Charlotty de Burbon. Para miała 8 dzieci:

W 1619 jego syn – Fryderyk V, elektor reński, został królem Czech podczas wojny trzydziestoletniej, i znany jest jako Zimowy Król. Fryderyk IV zmarł w Heidelbergu.



Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Fryderyk IV (palatyn reński)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy