Góry Brooksa


Góry Brooksa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Góry Brooksa

Góry Brooksa stanowią najbardziej na północ wysuniętą część Kordylierów. Ciągną się na Alasce od granicy Kanadyjskiej na wschodzie do wybrzeża Morza Czukockiego na zachodzie. Ich długość wynosi ok. 1000 km. Najwyższym szczytem jest Mount Isto (2736 m n.p.m.)[1]. Do niedawna za najwyższy szczyt uważany był Mount Chamberlin (2713 m n.p.m.)[1]. Góry Brooksa obfitują w złoża złota, srebra, miedzi, cynku, ołowiu, wanadu, wolframu, baru, antymonu i metali rzadkich. Od 1987r. w zachodnim Paśmie DeLong Mountains działa największa na świecie kopalnia cynku - Red Dog Mine.

Spis treści

Krajobraz | edytuj kod

Obszar Gór Brooksa tworzy tundra, roślinność wysokogórska i lasotundra.

Ludność | edytuj kod

Obszar gór jest praktycznie niezamieszkany, przy zboczach osiedlają się ludy indiańskie i Eskimosi.

Klimat | edytuj kod

Strefa klimatyczna: okołobiegunowa i umiarkowana. Klimat: chłodny kontynentalny do podbiegunowego.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b There’s a New Tallest Peak in the North American Arctic, National Geographic News, 16 grudnia 2015 [dostęp 2017-02-01] .
Kontrola autorytatywna (łańcuch górski):
Na podstawie artykułu: "Góry Brooksa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy