Główny Urząd Geodezji i Kartografii


Na mapach: 52°13′43″N 21°01′13″E/52,228611 21,020278

Główny Urząd Geodezji i Kartografii w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Główny Urząd Geodezji i Kartografii (GUGiK) – urząd obsługujący i działający pod bezpośrednim kierownictwem Głównego Geodety Kraju. Główny Geodeta Kraju kieruje Urzędem przy pomocy wiceprezesa, dyrektora generalnego oraz dyrektorów komórek organizacyjnych.

Siedziba GUGiK znajduje się przy ul. Wspólnej 2 w Warszawie.

Spis treści

Urząd | edytuj kod

Rys historyczny | edytuj kod

GUGiK został utworzony na mocy zapisów dekretu z dnia 30 marca 1945 jako Główny Urząd Pomiarów Kraju przy Prezydium Rady Ministrów. Pierwszym prezesem GUPK został inż. Jan Adam Piotrowski[2]. Dekretem z dnia 24 kwietnia 1952 Główny Urząd Pomiarów Kraju przekształcono w Centralny Urząd Geodezji i Kartografii podległy premierowi. Jego działalność była w dużym stopniu niejawna[3]. Kolejną dużą zmianą było zlikwidowanie w 1956 Centralnego Urzędu Geodezji i Kartografii i powołanie w zamian Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii jako pionu organizacyjnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

W kolejnych latach GUGiK kilkakrotnie zmieniał resorty, a w 1987 został rozwiązany (jego funkcję przejął Departament Geodezji, Kartografii i Gospodarki Gruntami Ministerstwa Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa).

Główny Urząd Geodezji i Kartografii został ponownie powołany w styczniu 1997, jako jednostka podległa Ministerstwu Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa. Następnie, do 2005, GUGiK podlegał Ministerstwu Budownictwa, od 2007 Ministerstwu Spraw Wewnętrznych i Administracji, a od 2011 – Ministerstwu Administracji i Cyfryzacji.

Zadania | edytuj kod

GUGiK wykonuje zadania powierzone Głównemu Geodecie Kraju[4], czyli:

Struktura | edytuj kod

W skład GUGiK-u wchodzi sześć departamentów oraz trzy biura:

  • Departament Geodezji, Kartografii i Systemów Informacji Geograficznej
  • Departament Informacji o Nieruchomościach
  • Departament Informatyzacji i Rozwoju Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego
  • Departament Nadzoru, Kontroli i Organizacji Służby Geodezyjnej i Kartograficznej
  • Departament Spraw Obronnych oraz Ochrony Informacji Niejawnych
  • Departament Prawno–Legislacyjny
  • Biuro Współpracy Zagranicznej
  • Biuro Informacji Publicznej oraz Komunikacji Medialnej
  • Biuro Obsługi Urzędu

Kierownictwo | edytuj kod

  • Waldemar Izdebski – Główny Geodeta Kraju od 7 czerwca 2018[5]
  • Alicja Kulka – zastępca Głównego Geodety Kraju od 18 marca 2019
  • Beata Mastalerz – dyrektor Generalny Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii od 1 lipca 2019

Przy GUGiK-u działa Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

Budżet, zatrudnienie i wynagrodzenia | edytuj kod

Wydatki Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii są realizowane w części 18 budżetu państwa – Budownictwo, planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo.

W 2017 wydatki GUGiK wyniosły 24,54 mln zł[1]. W ustawie budżetowej na 2018 wydatki Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii zaplanowano w wysokości 37,32 mln zł[6].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Sprawozdanie z wykonania budżetu państwa za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2017 r. (druk nr 2559). Tom I. sejm.gov.pl, 29 maja 2018. s. 2/25. [dostęp 2018-09-22].
  2. Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne. Cmentarz Stare Powązki. Jan Piotrowski. um.warszawa.pl. [dostęp 2018-02-27].
  3. jw., Likwidacja CUGiK, w: Czasopismo Geograficzne, tom XXVIII, zeszyt 2, PWN, Warszawa-Wrocław, 1957, s.221
  4. Art. 7a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2019 r. poz. 725) PDF
  5. http://www.gugik.gov.pl/urzad/kierownictwo
  6. Ustawa budżetowa na rok 2018 z dnia 11 stycznia 2018 r.. W: Dz. U. poz. 291 [on-line]. isap.sejm.gov.pl, 1 lutego 2018. s. 44. [dostęp 2018-09-21].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (instytucja państwowa):
Na podstawie artykułu: "Główny Urząd Geodezji i Kartografii" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy