Głodowa


Na mapach: 53°58′46″N 16°32′21″E/53,979444 16,539167

Głodowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Głodowa (niem. Goldbeck) – wieś w północnej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Bobolice.

Średniowieczna wieś kościelna, o której pierwsze wzmianki pisane pochodzą z 1492 r. Po sekularyzacji dóbr kościelnych powstał folwark, a następnie majątek ziemski, który od XVI do XVII w. należał do rodu von Zavten, a w XVIII w do rodziny von Wenden. W 1884 r. właścicielem rycerskiego majątku był Clarsen. Wówczas wybudowano dwór i większość obiektów gospodarczych oraz założono park[1].

We wsi Głodowa znajduje się kościół pw. MB Częstochowskiej. Na terenie wsi znajdują się również dwa poniemieckie cmentarze.

Przypisy | edytuj kod

  1. Andrzej Świrko, Pałace, dwory i zamki w dorzeczu Parsęty, POT, 2005, ​ISBN 83-7263-900-0
Na podstawie artykułu: "Głodowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy