Głogów (stacja kolejowa)


Na mapach: 51°40′10,07″N 16°04′47,01″E/51,669464 16,079725

Głogów (stacja kolejowa) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Głogów (stacja kolejowa) – główna stacja kolejowa w Głogowie, jedna z ważniejszych w Legnicko-Głogowskim Okręgu Miedziowym oraz w województwie dolnośląskim. Położona w centrum przy placu Tysiąclecia.

Dworzec został poddany gruntowemu remontowi zakończonemu w 2013 roku.

W roku 2018 stacja obsługiwała ok. 1300 pasażerów na dobę[1].

Spis treści

Historia | edytuj kod

Okres przed I wojną światową | edytuj kod

Stacja uruchomiona została 1 października 1846 r. przez Towarzystwo Dolnośląskiej Kolei Bocznej z chwilą otwarcia linii Jankowa Żagańska – Głogów[2]. Linia połączyła miasta, które pominięto w planach budowy linii Wrocław GłównyBerlin. W Jankowej odnoga łączyła się ze szlakiem Wrocław – Berlin.

Powstały w 1846 r. dworzec znajdował się na terenie obecnych bocznic kolejowych po wschodniej stronie obecnego nadziemnego przejścia nad torami przy ul. Elektrycznej.

Następną linię otwarto 30 października 1857 r. Była to linia do Leszna i dalej do Krotoszyna, Ostrowa Wlkp oraz Łodzi Kaliskiej.

Pod koniec 1857 r. przeniesiono dworzec znacznie na wschód na teren dzisiejszego II peronu, gdzie w przebudowanej postaci do dziś się znajduje. Do dworca prowadziło podziemne przejście z ulicy Poczdamskiej (obecnie nieczynne). Ponieważ pierwotnie był to drewniany budynek, doświadczył kilkakrotnie pożaru w latach 1862 i 1892.

W 1885 otwarto linię kolejową nr 372. Linia prowadziła do Góry Śląskiej i dalej do Bojanowa.

1 października 1913 roku otworzono linię kolejową nr 305. Była to linia prowadząca do Sławy Śląskiej i dalej do Kolska.

Okres międzywojenny | edytuj kod

W okresie międzywojennym w Głogowie istniał węzeł kolejowy w ruchu pasażerskim i towarowym. Stacja posiadała warsztaty naprawy taboru kolejowego.

10 maja 1935 r. oddano do użytku nowy, już trzeci, dworzec, ulokowany nieco na zachód od poprzedniego. Perony, choć przebudowane, pozostały te same, natomiast poczekalnię umieszczono na położonym 6 metrów wyżej terenie przed dzisiejszym pl. Tysiąclecia. Budynek z peronami połączono nadziemnym krytym przejściem.

Okres II wojny światowej | edytuj kod

Pod koniec II wojny światowej budynek dworca został nieznacznie zniszczony. Wojska radzieckie zdobyły go dopiero pod koniec marca 1945 r. (Twierdza Głogów skapitulowała 1 kwietnia). Według sporządzonej w 1945 r. inwentaryzacji oceniono, że:

  • budynek dworca, wiadukt pasażerski i towarowy oraz windy bagażowe zniszczone zostały w ok. 40%,
  • infrastruktura kolejowa zniszczona została w ok. 95%,
  • budynki parowozowni i wagonowni zniszczone zostały w ok. 90%,
  • wieża ciśnień została całkowicie rozbita.

Okres po II wojnie światowej | edytuj kod

Odbudowa zarówno budynków stacyjnych, jak i całej infrastruktury trwała długo, gdyż jeszcze w 1960 r. szacowano odbudowę rozjazdów na 70%, a torów na 80%.

Aktualnie budynek dworca z 1935 r. jest w dobrym stanie, choć jego elewacja i wystrój wewnętrzny różni się w pewnym stopniu od stanu pierwotnego. Czynne są trzy kasy biletowe i informacja. Obie poczekalnie dla podróżnych są zamknięte (w górnej znajdują się sklepy).

1 stycznia 1991 zawieszono ruch pasażerski do Sławy Śląskiej (torowisko jest aktualnie rozebrane, jak i również rozkradzione). Jeszcze tego samego roku zawieszono ruch pasażerski na linii nr 372 do Bojanowa (torowisko jest miejscami rozebrane). 10 grudnia 2011 roku przyjechał ostatni pociąg na stację Góra Śląska z Bojanowa. Później rozebrano fragment toru na tym odcinku ze względu na budowę drogi S5.

9 grudnia 2018 w rozkładzie od bardzo wielu lat pojawił się międzynarodowy IC "Nightjet" łączący Berlin z Wiedniem przez Wrocław. Pojawiło się też również połączenie z Zielonej Góry do Białegostoku przez Wrocław Główny, Warszawę Wschodnią.

15 grudnia 2019 Głogów uzyskał połączenie bezpośrednie z Lubinem i Legnicą[3]. Powróciło również dotychczas zawieszone połączenie do Leszna[4]

5 lutego 2020 postawiono na stacji w Głogowie pierwszy biletomat. Uruchomiono go 3 dni później, tzn. 8 lutego.

13 marca 2020 na peronie 1 i 2 oddano do użytku dwie windy do dyspozycji pasażerów.

Perony | edytuj kod

Stacja Głogów ma 4 perony, z których perony 1 i 2 są zadaszone (oryginalnymi niemieckimi wiatami). Zelektryfikowane są: peron 1 oraz, po jednej krawędzi, perony 2 i 4. Przejścia podziemnego brak, są natomiast 2 zadaszone nadziemne: dla pasażerów na wszystkie perony oraz bagażowy z windami na perony 1 i 2.

  • Peron 1 (wyspowy) obsługuje ruch pociągów w kierunku stacji: Lubin, Legnica, Wrocław Główny, Częstochowa, Opole Główne, Katowice, Kielce, Lublin Główny, Warszawa Wschodnia, Warszawa Centralna, Kraków Główny, Rzeszów Główny, Przemyśl Główny, Wien Hbf
  • Peron 2 (wyspowy, jeden tor nieczynny) obsługuje ruch pociągów w kierunku stacji: Nowa Sól, Zielona Góra, Rzepin, Kostrzyn, Szczecin Główny, Świnoujście, Frankfurt Oder, Berlin Hbf
  • Peron 3 (z jedną krawędzią peronową) służy obecnie do manewrów lokomotyw. Obsługiwał ruch relacji Forst-BaršćLesznoKrotoszynOstrów Wlkp. – Łódź Kaliska
  • Peron 4 obsługuje ruch pociągów do Wschowy, Leszna, Nowej Soli i Zielonej Góry

Handel | edytuj kod

Wewnątrz dworca znajdowały się m.in. sklep spożywczy, kiosk, sex shop, sklep z odzieżą używaną, bar oraz sklep motoryzacyjny. W bocznych skrzydłach znajdują się: urząd pocztowy i posterunek policji.

Nieopodal znajduje się Galeria Dworcowa oraz sklepy przy pl. Tysiąclecia oraz na al. Wolności.

Przypisy | edytuj kod

  1. Urząd Transportu Kolejowego: Wymiana pasażerska na stacjach w Polsce w 2018 r.. 2020-01-27. [dostęp 2020-01-30].
  2. Linie Kolejowe Na Ziemi Szprotawskiej - Linia Głogów - Żagań
  3. Kolej wraca do Głogowa. Pomogła rewitalizacji za prawie 200 mln zł. W: Portal samorządowy [on-line]. 2019-12-12. [dostęp 2019-12-13].
  4. Inauguracja nowych połączeń - Leszno - Głogów - Leszno, Leszno - Zielona Góra - Leszno. W: Gazeta Lubuska [on-line]. [dostęp 2020-01-03].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Głogów (stacja kolejowa)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy