Głomia


Głomia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Głomiarzeka w północno-zachodniej Polsce, lewy dopływ Gwdy o długości 51,8 km i powierzchni dorzecza 570 km²[potrzebny przypis]. Płynie na Pojezierzu Krajeńskim, w Dolinie Gwdy, w województwie wielkopolskim.

Rzeka wypływa ze źródeł koło wsi Głomsk, płynie przez region historyczny Krajna, przepływa przez Jezioro Głomskie oraz Jezioro Złotowskie w Złotowie, a do Gwdy uchodzi naprzeciw wsi Dobrzyca.

Główne dopływy:

Miejscowości nad Głomią: Głomsk, Stawnica, Złotów, Krajenka, Dolnik, Skórka, Dobrzyca.

W publikacji z 1926 r. przedstawiono polskie nazwy: Głomnica, Głumia[1] i Brzuchownica[2]. Do 1945 r. poprzednią niemiecką nazwą rzeki była Glumia[3]. W 1949 r. ustalono urzędowo polską nazwę Głomia[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. Głumia w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.
  2. Krajna i Nakło : studja i rozprawy wydane z okazji pięćdziesięciolecia gimnazjum imienia Bolesława Krzywoustego w Nakle. Nakło; Wyrzysk: 1926. s. 8
  3. Arkusz 2766 Lebehnke. W: Topografische Karten (Meßtischblätter) 1:25 000. Reichsamt für Landesaufnahme, 1938.
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. (M.P. z 1949 r. nr 17, poz. 225, s. 7)

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Głomia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy