Głos znad Niemna


Głos znad Niemna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Głos znad Niemnatygodnik w języku polskim wydawany na Białorusi od 3 grudnia 1989; organ prasowy Związku Polaków na Białorusi. Twórcą i pierwszym redaktorem pisma był Eugeniusz Skrobocki z Grodna. Dzięki jego zaangażowaniu pierwsze numery "Głosu znad Niemna" otrzymał Papież Jan Paweł II podczas prywatnej audiencji władz Związku w Watykanie w roku 1990.

Pierwszy numer ukazał się jako dodatek specjalny do Czerwonego Sztandaru z okazji konferencji założycielskiej Polskiego Kulturalno-Oświatowego Stowarzyszenia im. Adama Mickiewicza w Grodnie. W latach 1990–1991 wychodziło nieregularnie i drukowane było w Polsce. W 1992 wychodziło dwa razy na tydzień, od 1993 – co tydzień.

Czasopismo poświęcone jest problematyce społecznej, politycznej, kulturalnej i religijnej ze szczególnym uwzględnieniem problemów Polaków na Białorusi.

Od 2005 równolegle ukazywały się dwie gazety o takim samym tytule. Jedna – wydawana przez ZPB pod kierownictwem Stanisława Siemaszki, druga – przez ZPB na czele z Anżeliką Orechwo. Druga jest dzisiaj wydawana w Polsce pod tytułem "Głos znad Niemna na uchodźstwie". W chwili obecnej pismo to nie dociera do większości Polaków na Białorusi i nie cieszy się uznaniem Polaków[potrzebny przypis].

Na podstawie artykułu: "Głos znad Niemna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy