Gaap


Gaap w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gaap – w tradycji okultystycznej demon, upadły anioł, przywódca i prałat piekła, a według Dictionnaire Infernal król demonów południa świata i piekła. Znany również pod imionami Goap i Tap. Rozporządza 66 legionami duchów. W Sztuce Goecji jest trzydziestym trzecim, a w Pseudomonarchii Daemonum trzydziestym szóstym duchem. Przed upadkiem przynależał do Chóru Mocy i Potęg.

W demonologii | edytuj kod

By go przywołać i podporządkować, potrzebna jest jego pieczęć, która według Sztuki Goecji powinna być zrobiona z cyny albo z rtęci. Pojawia się gdy Słońce znajduje się w którymś z południowych znaków. Przywołać go można między trzecią w nocy a południem i między dziewiątą wieczorem a północą.

Sprawia, że ludzie pogrążają się w stanie niewiedzy i nieprzytomności. Naucza filozofii i nauk wyzwolonych, potrafi wywołać miłość i nienawiść. Uczy metod konsekracji swojego pana Amaymona. Może pomóc zabrać innym magom ich duchy opiekuńcze. Zna się na przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, na rozkaz przyzywającego może przenieść w dowolne miejsce.

Wezwany, ukazuje się pod ludzką postacią. Kroczy przed czterema potężnymi królami, tak jakby będąc ich przewodnikiem.

W kulturze masowej | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Gaap" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy