Garajowa Przełęcz Wyżnia


Na mapach: 49°11′37″N 19°58′42″E/49,193611 19,978333

Garajowa Przełęcz Wyżnia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Garajowa Przełęcz Wyżnia (słow. Vyšné Garajovo sedlo) – przełęcz położona na wysokości 1916 m w masywie Liptowskich Kop, w słowackich Tatrach Wysokich. Oddziela Wielką Kopę Koprową od Wielkiej Garajowej Kopy[1].

Jest to szeroka i trawiasta przełęcz. Jej północne stoki opadają do dna dolinki Wielkie Rycerowe, południowe do Garajowej Dolinki. Wszystkie są trawiaste i łatwe do przejścia[2]. Garajowa Przełęcz Wyżnia umożliwia łatwy dostęp do szczytów Liptowskich Kop. Jest dogodnie dostępna z Doliny Koprowej i Doliny Wierchcichej, a także z innych obiektów w masywie. Zimą dla doświadczonych narciarzy możliwe jest wejście również na nartach, choć stoki z niej opadające są lawiniaste. Mimo dostępności nie prowadzą na nią żadne znakowane szlaki turystyczne[1]. Od 1949 r. jest zamkniętym obszarem ochrony ścisłej z zakazem wstępu[2].

Pierwsze wejścia na Garajową Przełęcz Wyżnią nie są znane, najprawdopodobniej dokonywali ich myśliwi lub pasterze. Liptowskie Kopy były wypasane co najmniej od XVII wieku[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Witold Henryk Paryski. Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IV. Walentkowa Przełęcz – Przełączka pod Zadnim Mnichem. Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1951.
  2. a b Władysław Cywiński. Szpiglasowy Wierch. Przewodnik szczegółowy, tom 11. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2005, ​ISBN 83-7104-034-2​.
Na podstawie artykułu: "Garajowa Przełęcz Wyżnia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy