Garnizon Skwierzyna


Garnizon Skwierzyna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Brama główna koszar w Skwierzynie (2017) Medal pamiątkowy 60 lecia Garnizonu SkwierzynaMedal pamiątkowy 70 lecia Garnizonu Skwierzyna

Garnizon Skwierzynagarnizon Wojska Polskiego, wcześniej armii niemieckiej.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 kwietnia 2012 Garnizon Skwierzyna obejmuje swym zasięgiem miasto i Gminę Skwierzyna, miasto Gorzów Wielkopolski i powiat gorzowski, powiat strzelecko-drezdenecki oraz część powiatu międzyrzeckiego (z wyłączeniem gmin: Międzyrzecz, Pszczew i Trzciel)[1].

Spis treści

XVIII wiek | edytuj kod

  • 1714 po raz pierwszy w Skwierzynie ulokowano wojsko polskie.
  • 1795 w Skwierzynie założono pierwszy garnizon pruski. Stacjonowała tutaj kompania pruskiego korpusu inwalidów (Invalidenkorp), w składzie 3 oficerów, jeden sierżant, 7 podoficerów, 2 muzykantów i 148 żołnierzy, w tym 75 żonatych, których ulokowano w prywatnych kwaterach. Jednostka pozostała w mieście do 1807 roku[2].

XIX wiek | edytuj kod

XX wiek | edytuj kod

Czasy niemieckie | edytuj kod

Skwierzyna stała się miastem garnizonowym podczas działań I wojny światowej 1914-1918. Stacjonował tu 2 rezerwowy batalion (2 Landwehr-Ersatz-Btl. LIR 46) 46 dolnośląskiego pułku piechoty (Landwehr-Infanterie-Regiment Nr. 46)[3]. W związku z tym, że w mieście nie było koszar jednostkę ulokowano w szkołach. Dowództwo batalionu mieściło się w ratuszu, a seminarium nauczycielskie (dzisiejszy budynek liceum) służyło jako szpital wojskowy. Batalion został rozwiązany tuż po wojnie.

Około roku 1934 rozpoczęły się starania urzędników miejskich o powstanie w mieście garnizonu wojskowego.

W 1935 Skwierzyna została siedzibą powiatowego wojskowego urzędu meldunkowego, którym kierował mjr Höhbaum.

Wniosek o budowę koszar władze państwowe przyjęły w październiku 1937, a 21 grudnia tego roku rozpoczęto budowę, którą nadzorowała administracja garnizonowa z Frankfurt an der Oder. Na wykupionych gruntach leżących pomiędzy drogami państwowymi Küstrin, Semmritz, Althöfchen i Blesen o powierzchni 104 ha 82 a i 92 m²[2] stworzono plac ćwiczeń. W tym samym czasie koło dworca Schwerin-Stadtforst Bf oddano wojsku teren, na którym zbudowano strzelnicę.

27 września 1938 roku komenda główna wojska nakazała natychmiastowe utworzenie administracji garnizonowej w Skwierzynie. 1 listopada 1938 roku otwarto kasę garnizonową i urząd płac, którego naczelnikiem został przeniesiony z Kostrzyna płatnik sztabowy – Walter, a z administracji garnizonowej Landsberg przeniesiony został główny płatnik Buschner[2].

Rok później zakończono budowę koszar, w których od października stacjonować zaczął 1. batalion (I./Grz.Inf.Rgt.123) ze 123. pułku piechoty granicznej – Grenz-Infanterie-Regiment 123[4], a w listopadzie do koszar przybyło regularne wojsko (Stammmannschaften).

W 1939 roku rozpoczęto budowę osiedla dla kadry oficerskiej garnizonu. Po wybuchu II wojny światowej w skwierzyńskich koszarach zakwaterowano zmotoryzowane jednostki wojskowe. Przy ulicy Am Stadtpark 2 (dzisiejsza ul. Parkowa) zbudowano willę dla dowódcy pułku, a dla dowódcy batalionu dom przy Landsberger Straße 24[2] (dzisiejsza ul. Gorzowska). Budowę tych budynków zakończono w 1940 roku.

Czasy powojenne | edytuj kod

25 listopada 1945 roku skwierzyńskie koszary objęło Ludowe Wojsko Polskie.

9 maja 1948 roku marszałek Michał Rola-Żymierski wręczył sztandar 15. pułkowi piechoty.

W okresie powojennym w Skwierzynie stacjonowały:

oraz jednostki radzieckie od 1945 do lat 70. XX wieku.

XXI wiek | edytuj kod

Jednostki Armii Amerykańskiej:

Jednostki współczesne | edytuj kod

Obecnie na terenie Garnizonu Skwierzyna znajduje się również Wojskowa Komenda Uzupełnień w Gorzowie Wielkopolskim

23 października 2015 odbyły się uroczystości z okazji 70-lecia Garnizonu Skwierzyna, w których wzięła udział m.in. Wojewoda Lubuski Katarzyna Osos[13].

Od stycznia 2017[14] w Skwierzynie funkcjonuje baza Armii Amerykańskiej.

Przypisy | edytuj kod

  1. Dz.U. z 2012 r. poz. 533
  2. a b c d VictorV. Fijalkowski VictorV., BrigitteB. Nathrath BrigitteB., Kronika miasta Skwierzyny  (niem.).
  3. Landwehr-Infanterie-Regiment Nr. 46 (niem.). [dostęp 2015-12-01].
  4. Grenz-Infanterie-Regiment 123 (Grz-Inf.Rgt.123) D (niem.). [dostęp 2015-11-23].
  5. Zarządzenie Szefa Sztabu Generalnego WP nr 0111/Org z 13 lipca 1968
  6. Zarządzenie Szefa Sztabu Generalnego WP nr 023/Org z 24 lutego 1973
  7. Siła pancernego wsparcia (pol.). 2017-01-13. [dostęp 2017-01-14].
  8. II zmiana ABCT już w Polsce (pol.). [dostęp 2017-10-10].
  9. Amerykańska zmiana warty (pol.). [dostęp 2017-10-10].
  10. Kolejna zmiana warty. (pol.). [dostęp 2018-09-05].
  11. Burmistrz Skwierzyny pożegnał kolejną zmianę wojsk amerykańskich (pol.). [dostęp 2020-02-27].
  12. 151. batalion lekkiej piechoty wystartował na dobre (pol.). [dostęp 2019-12-17].
  13. 70-lecie Garnizonu Skwierzyna. gorzow.com, 2015-10-23. [dostęp 2015-11-23].
  14. Pierwsze w Skwierzynie spotkanie i zbiórka żołnierzy polskich i amerykańskich (pol.). 2017-01-10. [dostęp 2017-01-15].

Bibliografia | edytuj kod

  • Kronika miasta Skwierzyny zebrana w 1943 roku przez Victora Fijalkowskiego z Berlina, naczelnego płatnika zatrudnionego w administracji garnizonowej w Schwerin an der Warthe, w tłumaczeniu Brigitte Nathrath
  • Zygmunt Kadłubiski i zespół: Garnizon Skwierzyna, rys historyczny 1945-2015, Skwierzyna 2015, wydano ze środków Ministerstwa Obrony Narodowej

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Garnizon Skwierzyna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy