Garry Ringrose


Garry Ringrose w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Garry Ringrose (irl. ang. wym. [ˈgæ.ɻi ˈɻɪŋ.ɻəʊ̯z], ur. 26 stycznia 1995 w Dublinie[1][3][4]) – irlandzki rugbysta występujący na pozycji środkowego ataku. Reprezentant kraju, uczestnik pucharu świata, zdobywca Wielkiego Szlema w Pucharze Sześciu Narodów, klubowy zwycięzca ligi krajowej oraz mistrz Europy.

Spis treści

Młodość | edytuj kod

Pierwsze treningi rugby union odbywał w zespołach dziecięcych, w grupach do lat sześciu[5]. Jako nastolatek uczęszczał do dublińskiej szkoły Blackrock College, gdzie kontynuował zajęcia sportowe. Początkowo, w grupach do lat 16 występował na pozycji łącznika młyna, jednak grając na tej pozycji nie potrafił wywalczyć sobie miejsca w składzie szkolnej drużyny[6][7][8]. Na pewnym etapie został nawet oddelegowany do gry w niższej kategorii wiekowej[7]. Następnie przez dwa lata ustawiany był jako obrońca wykonujący także obowiązki kopacza[6]. Dopiero w ostatniej, szóstej klasie, gdy podstawowy zawodnik doznał kontuzji ramienia, Ringrose został przesunięty na pozycję numer 13, tzw. „zewnętrznego” środkowego ataku. Dopiero tam w pełni zaprezentował też swoje umiejętności i nieprzeciętny potencjał[6][7][9]. Pomimo zmiany miejsca na boisku pozostał podstawowym kopaczem drużyny[6][9]. Czas ten zbiegł się z okresem gwałtownego wzrostu tego młodego i niewysokiego dotąd zawodnika[6]. Pewnego rodzaju rozpoznawalność przyniosły Ringrose’owi zawody Leinster Schools Senior Cup[7][9]. W czterech spotkaniach turnieju tylko raz pomylił się podczas kopu na bramkę[10]. W wygranym finale przeciw St. Michael’s College do punktów z celnych kopnięć dołożył także jedno z przyłożeń swojej drużyny, które zdobył po indywidualnej akcji, wyrwawszy uprzednio piłkę z rąk jednego z rywali[6][7][9].

Po ukończeniu szkoły w 2013 roku rozpoczął dalszą naukę w University College Dublin (UCD) i jednocześnie został zawodnikiem tamtejszego klubu występującego w amatorskiej All-Ireland League[11][12]. We wrześniu jako reprezentant Leinsteru 19-latek brał udział w młodzieżowych rozgrywkach międzyprowincjonalnych[7][13]

W tym samym czasie został włączony w struktury Leinster Rugby[7]. Rok później młody środkowy oficjalnie został członkiem akademii regionalnej drużyny[14], w której formalnie kształcił się także w sezonie 2015/2016[15].

Kariera klubowa | edytuj kod

Począwszy od jesieni 2014 roku Ringrose rozegrał w barwach UCD szereg spotkań w All-Ireland League[16][17][18][19]. W grudniu tego samego roku zadebiutował także w drugiej drużynie Leinsteru, która rywalizowała w British and Irish Cup z Plymouth Albion[20]. W zespole „Leinster A” występował również w dalszej części sezonu[21][22].

Latem 2015 roku młodzian znalazł się w szerokim składzie treningowym przed meczem sparingowym pierwszej drużyny z Ulster Rugby[23]. We wrześniu pełnił rolę rezerwowego w meczu Pro12 z Edinburgh Rugby (nie pojawił się na boisku). Ostatecznie w pierwszej drużynie zadebiutował niewiele później, w ligowym meczu z Cardiff Blues, wychodząc w podstawowym ustawieniu[1][24]. Swoje pierwsze cztery mecze Ringrose rozegrał na nietypowej dla siebie pozycji skrzydłowego[25]. W listopadzie zadebiutował też w meczu European Rugby Champions Cup przeciwko angielskim Wasps[26]. Ekipa Leinsteru swój sezon kończyła finałowym starciem z Connacht Rugby, w którym mimo 80-minutowego występu Ringrose nie zdołał zapewnić swojej drużynie zwycięstwa w Pro12[1][2][27]. Ostatecznie w swoim debiutanckim sezonie absolwent Blackrock College wykorzystując otrzymane okazje (w tym kontuzje rywali do składu)[28] wystąpił w 22 meczach pierwszej drużyny (20 w Pro12[2], dwóch w rozgrywkach europejskich[26]), z czego w aż w 20 pojawiał się w podstawowym składzie[1]. Jak sam przyznawał sezon ten znacząco przerósł jego oczekiwania – przed startem rozgrywek miał nadzieję na rozegranie co najwyżej kilku spotkań pod nieobecność zawodników powołanych do reprezentacji na puchar świata[8].

Po zakończonym sezonie młody zawodnik podpisał swój pierwszy profesjonalny kontrakt[29] zastępujący dotychczasową, wartą 4 tys. euro rocznie umowę młodzieżową[30]. Tym samym rok przed planowanym czasem ukończył akademię Leinsteru i stał się pełnoprawnym zawodnikiem pierwszej drużyny[31]. Mniej więcej w tym samym okresie komentatorzy odnotowali wyraźną poprawę warunków fizycznych środkowego – Ringrose dostosowując się do gry wśród seniorów przybrał na wadze i rozwinął muskulaturę, co miało się przełożyć na lepsze występy na boisku[32][33][34]. W sezonie 2016/2017 był już podstawowym graczem swojego zespołu – rozegrał 17 meczów, w których zdobył siedem przyłożeń[1][2][26]. Jedno z nich zdobył w przegranym półfinale Champions Cup z ASM Clermont Auvergne, kiedy w 60-metrowej indywidualnej akcji zwiódł i minął łącznie trzech rywali[35]. Dobre występy na kontynencie zaowocowały nominacją do nagrody European Professional Club Rugby (EPCR) dla najlepszego zawodnika roku[36].

Podczas letniej przerwy w rozgrywkach center dla wyeliminowania nawracającego problemu zdrowotnego poddał się operacji ramienia. W jej wyniku zmuszony był powstrzymać się od treningów przez około pięć miesięcy[37]. W dalszej części sezonu 2017/2018 nękały go także inne urazy, w tym kontuzja stawu skokowego[38], wobec czego w całym roku w barwach Leinsteru rozegrał zaledwie 11 spotkań[1][2][26]. W grudniu 2017 roku zawodnik przedłużył swój kontrakt z irlandzką prowincją do połowy 2020 roku[29][39]. Drużynowo rok 2018 był bardzo udany dla drużyny z Dublina, która zdobyła „podwójną koronę” – triumfem zakończyła zarówno zmagania w Pro14 (wygrana ze Scarlets)[40], jak i w europejskim Pucharze Mistrzów (zwycięstwo z Racing 92[41]. Rok później Ringrose wraz z kolegami bliski był powtórzenia tego osiągnięcia. Choć w finale z Glasgow Warriors Leinsterczykom udało się obronić tytuł w Pro14 (środkowy ataku zdobył jedno z przyłożeń swojej drużyny)[42], to dwa tygodnie wcześniej na St James’ Park w Newcastle ulegli angielskim Saracens w finale European Rugby Champions Cup[43].

Sezon 2019/2020 Ringrose raz jeszcze rozpoczął wykazując się wysoką formą – w dwóch spotkaniach Champions Cup – z Benettonem Treviso oraz Northampton Saints – zdobywał po trzy przyłożenia[44][45]. Zaowocowało to kolejną, trzecią już nominacją do miana najlepszego gracza w Europie według EPCR[46]. W kwietniu 2020 roku media donosiły, że zawodnik podpisał nową umowę, na mocy której związał się z Leinster Rugby do połowy 2022 roku[47].

Kariera reprezentacyjna | edytuj kod

Z uwagi na swoje nieprzekonujące występy w początkowych latach nauki w Blackrock College Ringrose nie był powoływany do juniorskich reprezentacji kraju[8]. Po raz pierwszy do składu drużyny narodowej dostał się w grudniu 2013 roku, kiedy trafił do zespołu do lat 19 przed sparingiem z Australią[12]. Na początku roku 2014 19-latek został włączony do drużyny U-20 przed zbliżającym się młodzieżowym Pucharem Sześciu Narodów. Wziął udział w dwóch pierwszych meczach ze Szkocją i Walią, jednak przed kolejnym spotkaniem został odsunięty od składu[6][8][48]. Sugerowano, że młodzian nie był fizycznie gotowy na rywalizację z 20-latkami, zwłaszcza w trudnych warunkach pogodowych[6][7]. W kwietniu ponownie występował w drużynie o rok niższej kategorii wiekowej, która rywalizowała z rówieśnikami z Francji[49]. Niemniej przed zbliżającymi się mistrzostwami świata U-20 Ringrose raz jeszcze awansował do drużyny do lat 20. Wystąpił w sparingu ze Szkocją[50], a następnie został podstawowym zawodnikiem kadry podczas turnieju w Nowej Zelandii[51]. Na Antypodach Irlandczycy dotarli do półfinału a ostatecznie po porażce z gospodarzami zajęli czwarte miejsce[52]. Powszechnie chwalono bardzo dobre występy Ringrose’a na turniejowych boiskach[6][7][21][53], podczas których zdobył trzy przyłożenia[51][53] i nominację do miana najlepszego gracza U-20 na świecie[6][54].

Jeszcze w listopadzie 2014 roku Ringrose po raz pierwszy został zaproszony przez Joego Schmidta do udziału w treningach pierwszej reprezentacji, jednak nie niosło to ze sobą żadnych dalszych konsekwencji[53][55]. Na początku roku 2015 ponownie wziął udział w Pucharze Sześciu Narodów U-20. Po dwóch obiecujących zwycięstwach nad Włochami[21][56] i Francją[57] Irlandczycy przegrali trzy kolejne spotkania[58][59][60] i zajęli rozczarowujące piąte miejsce[61]. Sam środkowy Leinsteru pozostawał jasnym punktem swojej drużyny, zdobywając miano najlepszego gracza przegranych zawodów z Anglią[58]. W dalszej części roku raz jeszcze uczestniczył w młodzieżowych mistrzostwach świata[62]. Podczas turnieju we Włoszech reprezentanci Irlandii zajęli dopiero siódme miejsce[63][64].

Odkąd Ringrose otrzymał nominację do nagrody dla najlepszego młodego zawodnika na świecie, w Irlandii zaczęto z nim wiązać olbrzymie nadzieje. Media rozpisywały się o jego wielkim potencjale i nietuzinkowych umiejętnościach[65][66][67][68]. Wielokrotnie porównywany był do prawdopodobnie najwybitniejszego irlandzkiego rugbysty w historii Briana O’Driscolla bądź określany mianem „nowego O’Driscolla”. Przyczyniły się do tego zarówno podobny styl gry, jak i zbieżna historia obu zawodników, którzy ukończyli Blackrock College i nim przebili się jako środkowi ataku, próbowali swych sił na innych pozycjach[6][9][10][66][69][67]. Liczni komentatorzy począwszy od Pucharu Sześciu Narodów 2016 sugerowali, że selekcjoner winien powołać Ringrose’a do reprezentacji[8][34][67][69]. Sam Schmidt opowiadał się jednak za powolnym wprowadzaniem środkowego Leinsteru do drużyny narodowej, podkreślając, że ten nie jest jeszcze gotowy na rywalizację z najlepszymi zawodnikami na świecie[70]. Ostatecznie dublińczyk ponownie znalazł się jedynie w obozie reprezentacji jako sparingpartner etatowych kadrowiczów[8][55][70]. Podkreślał przy tym, że skupia się na występach w klubie i mając za sobą kilkanaście meczów wśród seniorów nie myśli jeszcze o meczach dla Irlandii[8][71].

Pierwsze powołanie do kadry narodowej otrzymał w listopadzie 2016 roku. W czasie historycznego meczu w Chicago (pierwsze zwycięstwo Irlandii nad Nową Zelandią) pozostał niewykorzystanym zmiennikiem[72]. Zadebiutował w czasie tego samego okna reprezentacyjnego w spotkaniu z Kanadą na Aviva Stadium w Dublinie[3][72]. Zdołał wówczas nawet przyłożyć piłkę na polu punktowym rywali, jednak asysta Paddy’ego Jacksona została oceniona jako niedozwolone podanie do przodu, przez co punkty nie zostały zaliczone[64]. Czego nie udało się zrobić przeciw Kanadzie, Ringrose dokonał dwa tygodnie później, w spotkaniu przeciw Australijczykom[72]. Podczas odbywającego się na przełomie lutego i marca Pucharu Sześciu Narodów był podstawowym graczem w czasie wszystkich pięciu rozegranych meczów[73]. Choć jego ówczesne występy nie były równe[28], to jednak wysoka forma w klubie sprawiła, że zaczęto spekulować na temat możliwego udziału Ringrose’a w wyprawie British and Irish Lions do Nowej Zelandii[72]. Ostatecznie młody środkowy nie otrzymał powołania od Warrena Gatlanda, jednak selekcjoner „Lwów” w czasie publicznych wypowiedzi podkreślał, że niewiele zabrakło, by Irlandczyk został członkiem drużyny[11][74].

W połowie 2017 roku, po serii spotkań reprezentacji w Japonii przeszedł operację kontuzjowanego ramienia, wobec czego przegapił jesienną serię meczów międzynarodowych[47][75]. Mimo że z tego samego powodu do końca lutego 2018 roku rozegrał w drużynie Leinster Rugby zaledwie kilka spotkań, w trybie awaryjnym – wobec plagi kontuzji w drużynie – został powołany do reprezentacji na dwa ostatnie mecze Puchar Sześciu Narodów[76]. Wystąpił w pierwszym składzie w wygranych meczach ze Szkocją i Anglią[4][73]. W decydującym o Wielkim Szlemie starciu na Twickenham Stadium Ringrose zdobył przeciw Anglikom jedno z przyłożeń[77].

Ponownie jako zawodnik pierwszego składu środkowy brał udział w kolejnych meczach reprezentacji: podczas czerwcowej serii z Australią, jesiennych meczów testowych, czy Pucharu Sześciu Narodów 2019[4][73]. W nim drobny uraz tylnych mięśni uda w pierwszym meczu z Anglią wykluczył go z kolejnych starć ze Szkocją i Włochami[7][78]. Przed zbliżającym się pucharem świata w Japonii po raz pierwszy od dłuższego czasu pojawiły się wątpliwości co do miejsca Ringrose’a w pierwszym składzie reprezentacji, jako że o dwa miejsca środkowych rywalizował z Bundeem Akim, Robbiem Henshawem i Chrisem Farrellem[79][80][81]. We wrześniu Ringrose otrzymał powołanie na turniej[82], do którego Irlandczycy przystępowali w gronie faworytów, w pewnym momencie nawet jako lider światowego rankingu[83] oraz z nadziejami sięgającymi miejsc medalowych[84]. Ostatecznie już w fazie grupowej doznali porażki z gospodarzami turnieju[85], przez co na etapie ćwierćfinałów trafili na Nowozelandczyków. Ekipa „All Blacks”, rok wcześniej ograna w pojedynku w Dublinie[73], tym razem zdominowała reprezentantów Irlandii, pokonując ich aż 46:14[86]. Pomimo wcześniejszych spekulacji Ringrose wystąpił w pierwszym składzie w czterech z pięciu turniejowych meczów. Zdobył w nich także dwa przyłożenia[4][73]. W meczu z Nową Zelandią w wyniku zderzenia opuścił boisko z 18 szwami założonymi na skórę głowy[87]

W roku 2020 zawodnik podczas meczu Pucharu Sześciu Narodów uszkodził kciuk, przez co zmuszony był pauzować przez kilka tygodni[88].

Statystyki | edytuj kod

Stan na dzień 1 lutego 2020 r.[73]

Występy na arenie międzynarodowej
Przyłożenia na arenie międzynarodowej

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

Styl gry | edytuj kod

Ringrose jako środkowy ataku w swojej grze z opiera się przede wszystkim na umiejętnościach technicznych, w mniejszym zaś stopniu na sile fizycznej[6][32]. Wpływ na to miał miały warunki fizyczne, jakimi dysponował ucząc się gry jako nastolatek. Jako drobniejszy i lżejszy od rywali swojej gry nie mógł opierać wyłącznie na agresywnych atakach, w których mógłby pełnić rolę „tarana” rozbijającego linie obronne rywali[92]. Przy pomocy sztuczek technicznych, zwodów i nagłego przyspieszenia jest w stanie minąć zawodników, odnajdując luki w obronie drużyny przeciwnej[7][25][47]. Wskazuje się, że w czasie gry w ataku potrafi ustawiać się w taki sposób, że stosunkowo często nie znajduje się pod bezpośrednią presją przeciwnika[25], jak również potrafi dokonywać nieszablonowych wbiegnięć w przecinających szyki obronne rywali[6].

Z uwagi na styl gry polegający na bardziej wyrafinowanej grze technicznej Ringrose porównywany był do Briana O’Driscolla[6][10][66][69], ale także do Nowozelandczyka Conrada Smitha[25], na którym w młodości się wzorował[5]. Wskazywano też, że w przeciwieństwie do wielu młodych zawodników Ringrose po osiągnięciu wieku seniora niemal w ogóle nie popełniał młodzieńczych błędów wynikających z braku doświadczenia[9].

Jednocześnie komentatorzy podkreślają jego dobrą orientację w rozwoju sytuacji na boisku i ustawianie się w obronie[7][34][47][32]. Sam zawodnik w 2019 roku wskazywał, że pojawiające się niekiedy w jego statystykach nieskuteczne szarże wynikają po części z przyjętego sposobu gry w obronie i w niektórych przypadkach mimo takiej kwalifikacji przynoszą korzyść drużynie w postaci spowolnienia akcji rywali czy jej przesunięcia w kierunku linii bocznej[93].

Irlandzkie media podkreślały, że Ringrose jest osobą nad wiek dojrzałą, twardo stąpającą po ziemi i unikającą nadmiernego rozgłosu[7][8][9][65]. Wskazywano przy tym, że te cechy charakteru mają – choć mniejsze niż na początku jego kariery – swoje przełożenie na zachowanie na boisku[7][6][47].

Życie osobiste | edytuj kod

Garry urodził się jako drugie z czworga dzieci Anne i Nialla, ma dwóch braci (starszego i młodszego) oraz młodszą siostrę. Wychowywał się przy Carysford Avenue w Blackrock na przedmieściach Dublina[6][11]. Ojciec reprezentanta Irlandii także uprawiał rugby, grając na pozycji łącznika młyna zarówno w Blackrock College, jak i później na poziomie klubowym, jednak jego karierę sportową zakończyła poważna kontuzja[6][34]. Młodszy brat Garry’ego, Jack również związał się z tą dyscypliną sportu, jako zawodnik University College Dublin R.F.C. występując w All-Ireland League[7].

Po ukończeniu szkoły średniej Ringrose rozpoczął – w trybie ekstraordynaryjnym – studia z zakresu przedsiębiorczości i prawa[34][92].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h Garry Ringrose, Leinster Rugby [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-05]  (ang.).
  2. a b c d e Garry Ringrose, Pro14 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  3. a b c Garry Ringrose | Ireland, ESPN Scrum [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-05]  (ang.).
  4. a b c d e Garry Ringrose, Irish Rugby Football Union [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-12-19]  (ang.).
  5. a b Take 20: Garry Ringrose, „Irish Independent”, 23 lutego 2018 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-05] .
  6. a b c d e f g h i j k l m n o p q GerryG. Thornley GerryG., Garry Ringrose: heir to O’Driscoll’s throne is world class in his own right, „The Irish Times”, 11 maja 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  7. a b c d e f g h i j k l m n o MurrayM. Kinsella MurrayM., 'He could have another eight years or more at the highest level, which is scary!', the42.ie, TheJournal.ie, 10 marca 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-19]  (ang.).
  8. a b c d e f g h BrendanB. Fanning BrendanB., Garry Ringrose: I don't feel like I'm being minded or held back, „Irish Independent”, 27 marca 2016 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2017-04-30]  (ang.).
  9. a b c d e f g JohnnyJ. Farrelly JohnnyJ., Six Nations 2017: Is Garry Ringrose Ireland's brightest star?, BBC Sport, 1 lutego 2017 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2017-02-04]  (ang.).
  10. a b c CianC. Tracey CianC., Boys to men, „Irish Independent”, 26 stycznia 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-04]  (ang.).
  11. a b c PatrickP. McCarry PatrickP., Garry Ringrose on his picture with two Leinster stars that copped him an awful slagging, sportsjoe.ie, 1 listopada 2017 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2017-11-06]  (ang.).
  12. a b Ireland Under-19 Team Named For Australia Game, Irish Rugby Football Union, 12 grudnia 2013 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  13. Ulster Under-20s Begin Defence Of Interpro Crown, Irish Rugby Football Union, 6 września 2013 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-12-11]  (ang.).
  14. Seven Ireland U-20 Players Added To Leinster Academy, Irish Rugby Football Union, 18 lipca 2014 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-12-11]  (ang.).
  15. Academy Panel Announced for 2015-16, Leinster Rugby, 13 lipca 2015 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2017-07-13]  (ang.).
  16. Ulster Bank League: Division 1A Review, Irish Rugby Football Union, 1 listopada 2014 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-12-07]  (ang.).
  17. Late Drama As UCD And Cork Con Finish Level, Irish Rugby Football Union, 24 listopada 2014 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  18. Ulster Bank League: Division 1A Review, Irish Rugby Football Union, 6 grudnia 2014 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  19. Ulster Bank League: Division 1A Review, Irish Rugby Football Union, 20 grudnia 2014 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-12-11]  (ang.).
  20. Leinster ‘A’ Team Named For Final Pool Game, Irish Rugby Football Union, 12 grudnia 2014 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  21. a b c Ringrose: We’ll Need Our ‘A’ Game To Combat ‘Physical’ French, Irish Rugby Football Union, 13 lutego 2015 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  22. O’Shea To Lead Leinster ‘A’ Out West, Irish Rugby Football Union, 13 stycznia 2015 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  23. Flanker Ryan To Lead Leinster Against Ulster, Irish Rugby Football Union, 21 sierpnia 2015 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  24. GUINNESS PRO12 Preview: Leinster v Cardiff Blues, Irish Rugby Football Union, 12 września 2015 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  25. a b c d BrentB. Pope BrentB., Garry Ringrose could be Ireland's answer to Conrad Smith, „Irish Independent”, 2016 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2017-05-17]  (ang.).1 stycznia
  26. a b c d Garry Ringrose, European Professional Club Rugby [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  27. Pro12 final: Connacht 20-10 Leinster, BBC Sport, 28 maja 2016 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-17]  (ang.).
  28. a b JackJ. O’Toole JackJ., Comment: Garry Ringrose showed once again that he's ready to be Ireland's long term number 13, „Irish Independent”, 26 lutego 2017 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2017-11-23]  (ang.).
  29. a b SeanS. Farrell SeanS., Garry Ringrose set to sign two-year extension with Leinster, the42.i2, TheJournal.ie, 8 grudnia 2017 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-27]  (ang.).
  30. Cillian ÓC.Ó. Conchúir Cillian ÓC.Ó., An domhan i gcroí a bhoise ag Garry Ringrose, Tuairisc.ie, 5 stycznia 2016 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-02-17]  (irl.).
  31. 2016/17 Academy panel announced, Leinster Rugby, 21 lipca 2016 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  32. a b c Opportunities abound, fresh faces, and Ireland's returning big names, the42.ie, TheJournal.ie, 10 listopada 2016 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-24]  (ang.).
  33. PatrickP. McCarry PatrickP., Garry Ringrose has a very measured take on bulking up to prosper in professional rugby, sporsjoe.ie, 19 sierpnia 2016 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  34. a b c d e MurrayM. Kinsella MurrayM., Ringrose keeping a level head before second season with Leinster, the42.ie, TheJournal.ie, 20 sierpnia 2016 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-26]  (ang.).
  35. JamesJ. Standley JamesJ., European Champions Cup: Clermont 27-22 Leinster, BBC Sport, 23 kwietnia 2017 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2017-05-14]  (ang.).
  36. a b EPCR European Player of the Year 2017 presented by Turkish Airline, European Professional Club Rugby, 21 marca 2017 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-01]  (ang.).
  37. ConorC. Sharkey ConorC., Ringrose ruled out for 4-5 months, Leinster Rugby, 10 lipca 2017 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2017-10-14]  (ang.).
  38. Welcome return for Ringrose in Kings clash, „Irish Independent”, 23 lutego 2018 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  39. Leinster Rugby confirm 21 senior contracts for 2018/2019, Leinster Rugby, 16 maja 2018 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  40. GarethG. Griffiths GarethG., Pro14 final: Leinster 40-32 Scarlets, BBC Sport, 26 maja 2018 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-17]  (ang.).
  41. MikeM. Henson MikeM., Champions Cup final: Leinster beat Racing 92 15-12 to secure fourth title, BBC Sport, 12 maja 2018 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-18]  (ang.).
  42. TomT. English TomT., Glasgow Warriors 15-18 Leinster: Holders win Pro14 final at Celtic Park, BBC Sport, 25 maja 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-12-07]  (ang.).
  43. Saracens lift third Heineken Champions Cup after victory over Leinster, European Rugby Champions Cup, European Professional Club Rugby, 11 maja 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-05]  (ang.).
  44. BrendanB. O’Brien BrendanB., Garry Ringrose hat-trick helps Leinster cut Benetton to shreds in Champions Cup opener, „Irish Examiner”, 16 listopada 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-17]  (ang.).
  45. PaulP. Rees PaulP., Garry Ringrose scores hat-trick as Leinster overwhelm Saints again, „The Guardian”, 14 grudnia 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-03-28]  (ang.).
  46. a b EPCR European Player of the Year award 2020 – nominees announced, European Professional Club Rugby, 27 stycznia 2020 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-04-11]  (ang.).
  47. a b c d e GerryG. Thornley GerryG., Shaft of light amid Covid-19 gloom as Ringrose signs Leinster deal, „The Irish Times”, 1 kwietnia 2020 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  48. Three Changes Made To Ireland U-20 Team, irish Rugby Football Union, 20 lutego 2014 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-03]  (ang.).
  49. Dow To Captain Ireland Under-19s Against France, Irish Rugby Football Union, 16 kwietnia 2014 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-03]  (ang.).
  50. Ireland Under-20s Win Training Game In Edinburgh, Irish Rugby Football Union, 11 maja 2014 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-03]  (ang.).
  51. a b Garry Ringrose, Międzynarodowa Rada Rugby, Mistrzostwa Świata U-20 w Rugby Union Mężczyzn 2014, czerwiec 2014 [zarchiwizowane 2014-07-16]  (ang.).
  52. U20s come up short against New Zealand, Raidió Teilifís Éireann, 20 czerwca 2014 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-03]  (ang.).
  53. a b c MurrayM. Kinsella MurrayM., Kiss impressed with 19-year-old Ringrose's training stint in Ireland camp, the42.ie, TheJournal.ie, 4 listopada 2014 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2016-08-08]  (ang.).
  54. a b Nominees named for Junior Player of the Year, Międzynarodowa Rada Rugby, 17 czerwca 2014 [zarchiwizowane 2014-06-26]  (ang.).
  55. Ireland Under-20s Enjoy Seven-Try Triumph In Snowy Biella, Irish Rugby Football Union, 6 lutego 2015 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-03]  (ang.).
  56. Ireland Under-20s Show Class To Defeat Defending Champions, Irish Rugby Football Union, 13 lutego 2015 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-03]  (ang.).
  57. a b Ireland Under-20s Edged Out By Powerful England Side, Irish Rugby Football Union, 27 lutego 2015 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-12-04]  (ang.).
  58. Ireland Under-20s Undone By Three-Try Scots, Irish Rugby Football Union, 20 marca 2015 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-03]  (ang.).
  59. Byrne’s Boot Not Enough For Ireland U-20s Against Wales, Irish Rugby Football Union, 13 marca 2015 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-03]  (ang.).
  60. WillW. Slattery WillW., Some of the best young backs in the world will be in the Ireland team at the U20 World Cup, the42.ie, TheJournal.ie, 27 kwietnia 2015 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2016-05-11]  (ang.).
  61. Ireland U-20 Squad Named For World Rugby Championship, Irish Rugby Football Union, 27 kwietnia 2015 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-04-07]  (ang.).
  62. Fitzgerald Bags Brace As Ireland Under-20s Finish Seventh, Irish Rugby Football Union, 20 czerwca 2015 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-12-11]  (ang.).
  63. a b CianC. Tracey CianC., Ringrose primed for the long road ahead, „Irish Independent”, 14 listopada 2016 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2017-12-16]  (ang.).
  64. a b MurrayM. Kinsella MurrayM., U20 star Ringrose keeping his head down amidst hype, the42.ie, TheJournal.ie, 15 lutego 2015 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-15]  (ang.).
  65. a b c GavinG. Cummiskey GavinG., The only way is up for promising Garry Ringrose, „The Irish Times”, 29 grudnia 2016 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  66. a b c NeilN. Francis NeilN., Garry Ringrose is an outstanding prospect, but he must not be thrown to the wolves, „Irish Independent”, 10 stycznia 2016 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2017-04-30]  (ang.).
  67. SimonS. Lewis SimonS., Isa Nacewa says Garry Ringrose ‘is going to be world class’, „Irish Examiner”, 5 listopada 2015 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2016-05-01]  (ang.).
  68. a b c RyanR. Bailey RyanR., 'My grandparents get more enjoyment out of it' - Ringrose blocking out talk of Ireland call-up, the42.ie, TheJournal.ie, 31 marca 2016 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2016-06-02]  (ang.).
  69. a b SimonS. Lewis SimonS., Joe Schmidt: We’re not ignoring young stars, „Irish Examiner”, 29 stycznia 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2016-04-06]  (ang.).
  70. BrendanB. O’Brien BrendanB., Garry Ringrose insists he’s not really thinking about Ireland jersey, „Irish Examiner”, 11 października 2016 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2016-11-30]  (ang.).
  71. a b c d JohnJ. Fallon JohnJ., 'Hearing from the Lions is the least of my worries, I feel so lucky to represent Ireland', the42.ie, TheJournal.ie, 7 czerwca 2017 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-01-02]  (ang.).
  72. a b c d e f Garry Ringrose | Match list, ESPN Scrum [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-02]  (ang.).
  73. DuncanD. Bech DuncanD., Warren Gatland reveals just how unlucky Garry Ringrose was not to make Lions squad, „Irish Independent”, 14 maja 2017 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-03-04]  (ang.).
  74. Garry Ringrose: Ireland centre ruled out of November series, BBC Sport, 23 października 2017 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2017-12-08]  (ang.).
  75. Garry Ringrose the centre of attention as Ireland name side to face Scotland, „The Guardian”, Press Association, 8 marca 2018 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2018-04-04] .???
  76. HughH. Godwin HughH., Six Nations: Ireland complete the third Grand Slam in their history with 24-15 victory over England, „The Independent”, 17 marca 2018 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-03-30]  (ang.).
  77. JohnJ. O’Sullivan JohnJ., Six Nations: Garry Ringrose set to miss Ireland’s clash with Italy, „The Irish Times”, 19 lutego 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-03]  (ang.).
  78. AlanA. Quinlan AlanA., 'Why Garry Ringrose doesn't make my team to face Scotland at the World Cup', „Irish Independent”, 7 września 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-15]  (ang.).
  79. MichaelM. Glennon MichaelM., Brian O'Driscoll: Robbie Henshaw and Bundee Aki now front and centre ahead of Garry Ringrose, Raidió Teilifís Éireann, 9 września 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-09]  (ang.).
  80. MurrayM. Kinsella MurrayM., Aki and Henshaw make impact as Ireland's midfield competition heats up, the42.ie, TheJournal.ie, 7 września 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-21]  (ang.).
  81. Ireland’s Rugby World Cup Squad Is Announced, Irish Rugby Football Union, 2 września 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-12-05]  (ang.).
  82. Ireland top ranking going into Rugby World Cup 2019, World Rugby, Puchar Świata w Rugby 2019, 9 września 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-09-20]  (rundi).
  83. RúaidhríR. O'Connor RúaidhríR., It's time to believe hype about Irish place in world, „Irish Independent”, 23 listopada 2018 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-03]  (ang.).
  84. PaulP. Rees PaulP., Japan stun Ireland to pull off another famous Rugby World Cup upset, „The Guardian”, 28 września 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-10-03]  (ang.).
  85. Schmidt era ends in a heartbreak as players fall dramatically short, World Rugby, Puchar Świata w Rugby 2019, 21 października 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-10-21]  (ang.).
  86. CianC. Tracey CianC., High-flying Ringrose hits ground running in bid to draw a line under Japan, „Irish Independent”, 18 listopada 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-03]  (ang.).
  87. PeterP. O’Reilly PeterP., Injury rules Ireland’s Garry Ringrose out of two games, „The Times”, 3 lutego 2020 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-03-16]  (ang.).
  88. Connacht Lead The Way At GUINNESS PRO12 Awards, Irish Rugby Football Union, 8 maja 2016 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-01]  (ang.).
  89. The Zurich Irish Rugby Awards 2017, Rugby Players Ireland, 11 maja 2017 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2017-11-18]  (ang.).
  90. EPCR European Player of the Year award 2019 – nominees announced, European Professional Club Rugby, 24 stycznia 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-04-05]  (ang.).
  91. a b DonalD. Lynch DonalD., Smooth operator: Garry Ringrose on how he handles the pressure, „Irish Independent”, 25 marca 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-02]  (ang.).
  92. CiaránC. Kennedy CiaránC., Ringrose says his missed tackle statistics don't tell full story, the42.ie, TheJournal.ie, 11 grudnia 2019 [dostęp 2020-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-12-12] .
Na podstawie artykułu: "Garry Ringrose" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy