Gazprom


Gazprom w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gazprom (ros. ПАО «Газпром») – rosyjski koncern państwowy, największy światowy wydobywca gazu ziemnego.

Spis treści

Działalność | edytuj kod

Przedsiębiorstwo kontroluje 16 procent udokumentowanych rezerw gazu na świecie. Zatrudnia 462 400 osób. Jest kluczowym dostawcą dla energetyki i odbiorców detalicznych całej Europy Środkowej i Wschodniej oraz krajów byłego ZSRR. Korzystając ze wsparcia władz rosyjskich Gazprom dąży do wzrostu swojej pozycji ekonomicznej w państwach unijnych, między innymi poprzez angażowanie we wspólne projekty europejskich koncernów gazowych[1].

Znaczny wpływ na ten koncern państwowy mają najwyżsi urzędnicy państwowi w Moskwie. Gazprom wszedł w skład konsorcjum Nord Stream budującego Gazociąg Północny. Z koncernem ENI powołał spółkę South Stream.

Kapitalizacja koncernu | edytuj kod

W czerwcu 2008 dzięki rekordowo wysokim cenom nośników energii wartość rynkowa rosyjskiego koncernu wynosiła 342 mld USD. Gazprom był więc trzecim pod względem wartości rynkowej koncernem na świecie, po ExxonMobil i PetroChina[2]. Aleksandr Miedwiediew, wiceprezes koncernu, zapowiadał osiągnięcie kapitalizacji w wysokości 1 biliona USD w 2014 r., jednak w wyniku spadku notowań na moskiewskiej giełdzie po ucieczce inwestorów zachodnich w następstwie wojny rosyjsko-gruzińskiej w sierpniu 2008, a także na skutek spadku cen ropy i gazu w obliczu światowego kryzysu gospodarczego kapitalizacja koncernu spadła jednak na koniec 2008 r. do 85 mld USD i utrzymała się na tym poziomie w pierwszym kwartale 2009, co dawało mu 35. miejsce na liście największych pod względem kapitalizacji firm świata[3]. W 2014 wiarygodność kredytowa Gazpromu oceniana była tylko na jeden poziom powyżej poziomu spekulacyjnego[4], a wydobycie gazu w 2014 roku było rekordowo niskie[5].

Kryzys gazowy na Ukrainie | edytuj kod

1 stycznia 2006 r. Gazprom wstrzymał dostawy gazu dla Ukrainy.

1 stycznia 2009 r. w związku z niepodpisaniem umowy przez Ukrainę dostawy gazu zostały ponownie wstrzymane. Z dniem 6 stycznia 2009 Gazprom odciął od dostaw surowca Chorwację, Grecję, Turcję, Bułgarię i Macedonię. Do Austrii, Węgier i Rumunii popłynęły znacznie ograniczone ilości gazu. Brak zakontraktowanych dostaw był związany z kryzysem na linii Gazprom – Naftohaz z początku 2009 r. Rosyjska spółka oskarżała Ukraińców o nielegalne odbieranie gazu i zakręcenie ¾ rurociągów, ci zaś wskazywali na nielegalne zmniejszenie z 300 do około 92 mln m³ dostaw gazu na zachód[6].

 Zobacz też: Rosyjsko-ukraiński konflikt gazowy.

Konsekwencje kryzysu 2009 dla Polski | edytuj kod

Polska udzieliła wsparcia Ukrainie podczas konfliktu gazowego. Po zakończeniu konfliktu i wznowieniu dostaw wykluczono z pośrednictwa obrotu gazem spółkę RosUkrEnergo, która przestała dostarczać gaz do Polski i na Węgry. W Polsce, m.in. ze względu na brak alternatywnej drogi dostaw gazu, wystąpiło obniżenie importu. Ukraińskie firmy Naftohaz, Lvivtranshaz ani Ukrtranshaz nie zareagowały na polskie problemy. Ambasador Ukrainy Ołeksandr Mocyk tłumaczył, że jego kraj nie jest stroną w stosunkach pomiędzy dostawcami i odbiorcami gazu[7]. Gazprom w zamian za zwiększenie dostaw zaproponował zmiany w umowach zawieranych przez rządy Polski i Rosji od 1993 r. o Gazociągu Jamalskim i dostawach do Polski[8][9]. W kwietniu premier Donald Tusk stwierdził, że rozmowy w sprawie kontraktu krótkoterminowego są na ukończeniu[10]. Jednak wicepremier Pawlak nie wykluczył przedłużenia negocjacji do czerwca 2009[11]. 1 czerwca podpisano trzymiesięczną umowę na dostawę 1,024 mld metrów sześciennych gazu[12].

Sankcje | edytuj kod

W 2015 rząd Kanady nałożył sankcje na Gazprom w związku z poważnymi naruszeniami porządku międzynarodowego przez Rosję[13].

Sponsoring | edytuj kod

Gazprom istotnie angażuje się we wspieranie klubów, rozgrywek i imprez sportowych – zarówno w Rosji, jak i poza granicami kraju.

Przypisy | edytuj kod

  1. Agata Łoskot-Strachota, Ekspansja Gazpromu w UE – kooperacja czy dominacja, 15.10.2009, Ośrodek Studiów Wschodnich.
  2. Informacja agencji Itar-Tass zamieszczona w artykule pl. Gazprom w czołowce w „Rzeczpospolitej” z 24 czerwca 2008, s. B5.
  3. Gazprom pays price for its aggressive takeovers, „International Herald Tribune”, 30.12.2008.
  4. http://ebe.org.pl/nasz-temat/wiadomosci-dnia/rating-gazpromu-obnizony.html.
  5. http://biznes.onet.pl/wiadomosci/energetyka/gazprom-najmniejsze-wydobycie-gazu-w-historii/htrvs.
  6. Rosja odcięła gaz Ukrainie – dostęp 2015-07-01.
  7. Rzeczpospolita, dodatek Ekonomia&rynek, 16.02.2009, Gazowe projekty to nie wszystko, str.B13.
  8. Gazprom stawia ultimatum Polsce.
  9. Pawlak: znajdziemy innego dostawcę gazu.
  10. Tusk: Rozmowy PGNiG – Gazprom „właściwie dopięte”, gazownictwo.wnp.pl [dostęp 2009-04-09].
  11. Michał Duszczyk: PGN:W zimie zabraknie nam gazu?. biznes.interia.pl/news, 20 kwietnia 2009.
  12. PGN: Rosyjski gaz znów płynie do Polski, ale wciąż jest go za mało, biznes.interia.pl, [dostęp 2009-06-03].
  13. Gazprom pierwszy raz objęty sankcjami. Przełomowa decyzja Kanady.
  14. Medvedev už nie je na čele SKA Petrohrad – HOKEJ.sk :: Rusko – KHL.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (przedsiębiorstwo państwowe):
Na podstawie artykułu: "Gazprom" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy