Generał mróz


Generał mróz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Nocny biwak żołnierzy Wielkiej Armii w trakcie inwazji na Rosję w roku 1812 Ilustracja „Generał mróz” autorstwa Louisa Bombleda z 1916 w dzienniku Le Petit Journal o sytuacji na froncie wschodnim I wojny światowej

Generał mróz – popularnie sformułowanie określające strategię spalonej ziemi[1] zastosowanej przez rosyjskich dowódców dwukrotnie – podczas inwazji[2] Napoleona I na Rosję w 1812 i Hitlera w 1941[3] na terytorium ZSRR. Polega ona na wycofywaniu się w głąb własnego terenu rozciągając linie zaopatrzenia wroga jednocześnie niszcząc i konfiskując przydatne zapasy jak odzież, żywność, paliwo, aby ta nie dostała się w ręce przeciwnika. Wszystko, czego nie można było przenieść jak pola, pastwiska lub budynki palono zostawiając jedynie spaloną ziemię[1]. Nazwa wzięła się od tego, że mróz zabił wielu źle przygotowanych żołnierzy, więcej niż niejedna bitwa.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Guido Knopp: Wehrmacht: od inwazji na Polskę do kapitulacji. Warszawa: Bellona, 2009, s. 148-149. ISBN 978-83-11-11641-2.
  2. Nigel Cawthorne: Największe bitwy w historii. Warszawa: Bellona S. A., 2008, s. 105-108. ISBN 978-83-11-11083-3.
  3. Antony Beevor: Druga wojna światowa. Kraków: Znak, 2013, s. 304-309, 312. ISBN 978-83-2402161-1.
Na podstawie artykułu: "Generał mróz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy