Georgia Południowa


Na mapach: 54°19′S 36°39′W/-54,316667 -36,650000

Georgia Południowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Georgia Południowa (ang. South Georgia) – brytyjska wyspa na południowym Atlantyku, poprzednio należąca do dependencji Falklandów. Obecnie stanowi część zamorskiego terytorium: Georgia Południowa i Sandwich Południowy.

Powierzchnia wyspy wynosi ok. 3,6 tys. km², a zamieszkuje ją kilkadziesiąt osób (sezonowo więcej), zajmujących się głównie rybołówstwem. Główna osada to King Edward Point. W jego pobliżu jest położona opuszczona osada i stacja wielorybnicza Grytviken, w której znajduje się muzeum Georgii Południowej i grób polarnika Ernesta Shackletona.

Spis treści

Flora | edytuj kod

Trawa „Tussock“

Świat roślinny Georgii południowej jest ograniczony przez izolację wyspy oraz klimat charakteryzujący się chłodnymi latami. Występujące tu gatunki rodzimej flory są ściśle powiązane z rosnącymi na Falklandach, Ziemi Ognistej i południowej Patagonii[1]. Tereny zielone występują w miejscach nie pokrytych lodowcem co sprowadza się do odsłoniętych stoków i równin w pobliżu fiordów. Niektóre gatunki roślin, na Georgii Południowej występują tylko na półkuli południowej. Inne rosną na obu półkulach, jak tymotka alpejska (Phleum alpinum). Niektóre można znaleźć na całym świecie, jak zdrojek błyszczący (Montia fontana) i paprotnica krucha (Cystopteris fragilis). Występuje kilka endemicznych gatunków mszaków (mchów i wątrobowców) i porostów[1].

Dominującym gatunkiem jest trawa Tussock[2]. Podobnie jak w innych rejonach podbiegunowych zupełnie brak drzew i krzewów.

Fauna | edytuj kod

Georgia Południowa

Georgia Południowa jest jednym z najważniejszych obszarów lęgowych pingwinów królewskich. Szacuje się, że żyje tam około 400 tysięcy osobników tego gatunku. Populacja pingwina złotoczubego związanego z wyspą szacowana jest na około pięć milionów ptaków. Wyspa stanowi ważne siedlisko kilku gatunków fokowatych. Występują tam południowe słonie morskie a ponadto cztery inne gatunki fok: lampart morski, krabojad, weddelka arktyczna. Przedstawicielem rodziny uchatkowatych jest kotik subantarktyczny. W listopadzie 1911 norweski kapitan żeglugi morskiej Carl Anton Larsen, który założył tam bazę floty wielorybniczej przywiózł i wypuścił pierwsze renifery mające urozmaicać dietę pracujących tam wielorybników. W 1912 i 1925 dwie kolejne partie reniferów zostały wypuszczone[3].

Ponadto wraz z człowiekiem przybyły szczury i myszy, które zaburzyły równowagę systemu ekologicznego wyspy i doprowadziły do zniknięcia około 95% ptaków. W 2015 roku został zakończony największy dotąd program deratyzacji, kosztujący 7,5 mln funtów brytyjskich. Dzięki temu na wyspie ponownie zaczęły zakładać gniazda ptaki takie jak świergotek antarktyczny i oceannik żółtopłetwy[4].

Na małej wysepce Bird Island przy północno-zachodnim krańcu Georgii Południowej znajduje się stacja obserwacji ptaków morskich i płetwonogich[5].

Poniższa tabela obrazuje przybliżoną liczbę dziesięciu największych populacji ptaków gniazdujących na wyspie[6].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b South Georgia Heritage Trust(ang.)
  2. J Shenklin: The flora of King Edward Point & Grytviken(ang.)
  3. Robert K. Headland: The Island of South Georgia. Cambridge 1984, ISBN 0-521-25274-1 (ang.)
  4. Steve Connor. Rare birds return to remote South Georgia island after successful rat eradication programme. „The Independent”, 2015-06-25 (ang.). 
  5. Bird Island Research Station (ang.)
  6. Terrestrial Wildlife South Georgia (ang.)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (wyspa):
Na podstawie artykułu: "Georgia Południowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy