Gerard Szmyd


Gerard Szmyd w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Miejsce spoczynku ks. Gerarda Szmyda na cmentarzu Łyczakowskim

Gerard Szmyd (ur. 22 października 1885 w Krościenku Wyżnym, zm. 11 grudnia 1938 we Lwowie) – polski duchowny katolicki, teolog, kanonik, kapelan wojskowy i harcerski.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Studiował teologię na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Lwowskiego uzyskując tytuł doktora teologii. W 1910 przyjął święcenia kapłańskie.

Pracował w C. K. V Gimnazjum we Lwowie, skąd 1 września 1917 został przeniesiony do C. K. IV Gimnazjum we Lwowie i był tam profesorem-katechetą, exhortatorem nauk niedzielnych i świątecznych, uczył śpiewu[1][2]. Po zakończeniu I wojny światowej w listopadzie 1918 brał udział w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej, a w 1920 ochotniczo wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej[3]. W latach 1920 i 1925-1930 był kapelanem Wojska Polskiego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości i przemianowaniu szkoły na Gimnazjum im. Jana Długosza w latach 20. nadal był katechetą w szkole, ucząc także śpiewu oraz wygłaszał egzortę w niedzielę i święta[4][5][6][7]. Ponadto był także kapelanem Związku Obrońców Lwowa, sióstr Karmelitanek Bosych[4], chorągwi harcerskiej we Lwowie[4], od 1926 do 1931 pełniąc również urząd prezesa zarządu Oddziału Lwowskiego Związku Harcerstwa Polskiego[5][6].

Posługiwał jako wikary w Kałuszu i w bazylice archikatedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Lwowie. Przed 1929 otrzymał przywilej noszenia Rokiety i Mantoletu[6]. W latach 1930–1938 proboszczem parafii św. Marii Magdaleny we Lwowie przy kościele pod tym wezwaniem. W tym czasie dokonano odnowy świątyni, wybudowano organy oraz wzniesiono obok dom parafialny Akcji Katolickiej, a po jego poświęceniu ks. Szmyd otrzymał pod koniec grudnia 1932 tytuł kanonika honorowego kapituły lwowskiej[8]. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Teologicznego. Do końca życia był asystentem Akcji Katolickiej Kobiet we Lwowie.

Zmarł na atak serca 11 grudnia 1938 podczas uroczystości poświęcenia Domu Katolickiego na Kulparkowie we Lwowie. Pierwotnie pochowany 14 grudnia 1938 na Cmentarzu Obrońców Lwowa. W okresie Ukraińskiej SRR w trakcie profanacji i zrównywania z ziemią Cmentarza Obrońców Lwowa Maria Tereszczakówna (polska działaczka społeczna) wraz z grupą kilku innych osób, w celu ratowania szczątków polskich bohaterów pochowanych na tym cmentarzu przeniosła kilka ciał zasłużonych Polaków w inne miejsce pochówków w tym do grobowców w głębi Cmentarza Łyczakowskiego. Po latach udało się ustalić, że miejscem spoczynku ks. Szmyda jest grobowiec rodzinny Kłosowskich (w grobie tym do 2011 spoczywał także arcybiskup lwowski Józef Teodorowicz, którego szczątki zostały tutaj ukryte w latach 70. w podobnych okolicznościach).

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum IV. we Lwowie za rok szkolny 1917/18. Lwów: 1918, s. 4, 5, 7.
  2. Sprawozdanie Dyrekcyi Gimnazyum IV. we Lwowie za rok szkolny 1918/19. Lwów: 1919, s. 4.
  3. Sprawozdanie Dyrekcji Gimnazjum im. Jana Długosza we Lwowie za rok szkolny 1920/21. Lwów: 1921, s. 5, 8.
  4. a b c d Sprawozdanie Dyrekcji Gimnazjum im. Jana Długosza we Lwowie za rok szkolny 1920/21. Lwów: 1921, s. 4.
  5. a b Sprawozdanie Dyrekcji Gimnazjum im. Jana Długosza we Lwowie za rok szkolny 1925/26. Lwów: 1926, s. 4.
  6. a b c Sprawozdanie Dyrekcji Gimnazjum im. Jana Długosza we Lwowie za rok szkolny 1928/1929. Lwów: 1929, s. 14.
  7. a b Kucharski. IV Gimnazjum 1928 ↓, s. 79.
  8. Lwów. Dom akcji katolickiej we Lwowie. „Kurier Warszawski”, s. 5, Nr 359 z 30 grudnia 1932. 
  9. Odznaczenia Złotym Krzyżem Zasługi. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 150 z 4 lipca 1928. 
  10. M.P. z 1938 r. nr 243, poz. 547

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Gerard Szmyd" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy