Giacinto Berloco


Giacinto Berloco w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Giacinto Berloco (ur. 31 sierpnia 1941 w Altamura we Włoszech) – duchowny katolicki, arcybiskup, nuncjusz apostolski.

Życiorys | edytuj kod

19 marca 1966 otrzymał święcenia kapłańskie i został inkardynowany do diecezji Altamura-Gravina. W 1970 rozpoczął przygotowanie do służby dyplomatycznej na Papieskiej Akademii Kościelnej.

15 marca 1990 został mianowany przez Jana Pawła II nuncjuszem apostolskim w Zimbabwe i Mozambiku oraz biskupem tytularnym diecezji Fidenae. Sakry biskupiej 5 kwietnia 1990 udzielił mu papież Jan Paweł II.

Następnie w 1993 został przedstawicielem Watykanu w Kostaryce. W latach 1998-2005 był nuncjuszem apostolskim w Salwadorze i w Belize. Następnie w latach 2005-2009 pełnił misję dyplomatyczną w Wenezueli.

18 czerwca 2009 został przeniesiony do nuncjatury w Belgii. Był również akredytowanym przedstawicielem Watykanu w Luksemburgu.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Giacinto Berloco" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy