Giacomo Cantelmi


Giacomo Cantelmi w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Giacomo Cantelmi (ur. 13 czerwca 1645 w Neapolu, zm. 11 grudnia 1702 tamże) – włoski kardynał.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 13 czerwca 1645 roku w Neapolu, jako syn Filippa Cantelma i Beatrice Brancii[1]. Studiował łacinę, grekę i hebrajski na La Sapienzy[1]. Po studiach został referendarzem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej i inkwizytorem maltańskim[1]. 27 września 1683 roku został wybrany tytularnym arcybiskupem Cezarei, a 3 października przyjął sakrę[2]. Jednocześnie został mianowany nuncjuszem w Wenecji[1]. W 1685 roku został nuncjuszem w Konfederacji Szwajcarskiej[2]. Po trzech latach przeniesiono go na stanowiska nadzwyczajnego nuncjusza w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, a po kolejnym roku – na nadzwyczajnego nuncjusza przy cesarzu rzymskim[1]. W 1689 roku zrezygnował z funkcji dyplomatycznych i wrócił do Rzymu[1]. 13 lutego 1690 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny SS. Marcellino e Pietro[2]. W tym samym roku uczestniczył w Sejmie Rzeszy w Augsburgu, gdzie dokonano elekcji Józefa I na nowego cesarza[1]. 27 lutego został arcybiskupem Kapui[2]. 8 sierpnia 1691 roku został przeniesiony do archidiecezji neapolskiej[2]. W okresie 1700–1702 był kamerlingiem Kolegium Kardynałów[1]. Zmarł 11 grudnia 1702 roku w Neapolu[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i Giacomo Cantelmi (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2018-11-25].
  2. a b c d e Giacomo Cantelmi (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2018-11-25].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Giacomo Cantelmi" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy