Giacomo Simoneta


Giacomo Simoneta w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Giacomo Simoneta (ur. w 1475 w Mediolanie, zm. 1 listopada 1539 w Rzymie) – włoski kardynał.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w 1475 roku w Mediolanie, jako syn Giovanniego Simonety i Catariny Barbavary[1]. Studiował prawo w rodzinnym mieście, a następnie był audytorem i dziekanem Roty Rzymskiej[1]. 17 lipca 1528 roku został wybrany biskupem Pesaro[2]. 28 grudnia przyjął święcenia kapłańskie, a 14 września następnego roku – sakrę[2]. 21 maja 1535 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny San Ciriaco alle Terme Diocleziane[2]. W tym samym roku został biskupem Perugii, a rok później – Lodi[2]. W 1537 roku zrezygnował z diecezji Pesaro i Lodi, a w kolejnym – z diecezji Perugia[2]. Skutecznie mediował pomiędzy Mediolanem a Sieną kwestię kontroli nad Montepulciano[1]. Pełnił funkcję prefekta Trybunału Sygnatury Łaski, kamerlinga Kolegium Kardynałów i administratora apostolskiego Nepi i Sutri[1]. Zmarł 1 listopada 1539 roku w Rzymie[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Giacomo Simoneta (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-02-06].
  2. a b c d e Giacomo Simoneta (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-02-06].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Giacomo Simoneta" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy