Gieorgij Nikiforow


Gieorgij Nikiforow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gieorgij Konstantinowicz Nikiforow, ros. Георгий Константинович Никифоров (ur. 7 czerwca 1884 w Saratowie, zm. 1939) − rosyjski i radziecki pisarz[1]. W okresie czystek stalinowskich był represjonowany; pośmiertnie zrehabilitowany[2].

Twórczość | edytuj kod

Początkowo pisał realistyczno-obyczajowe nowele o życiu robotników, mieszczaństwa i inteligencji, następnie powieści agitacyjne oraz o budowie socjalizmu. Stworzył także powieść historyczną Mistrz i utwory dla dzieci[3]. Członek grup literackich Kuznica i Oktiabr'[1].

Wybrane powieści:

  • Szare dni (1925)
  • Iwan Brynda (1925)[3]
  • Pod latarnią (1927)[1]
  • Kobieta (1929)[1]
  • Miłość budowniczych jutra (1929)[3]
  • Przeciwny wiatr (1930)[1]
  • Jedność (1933)[1]
  • Mistrz (1935−1937)[1]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g Никифоров Георгий Константинович (ros.). W: Яндекс словари [on-line]. [dostęp 2013-09-10].
  2. НИКИ́ФОРОВ, Георгий Константинович (ros.). W: Краткая литературная энциклопедия [on-line]. [dostęp 2013-09-10].
  3. a b c Nikiforow Gieorgij Konstantinowicz (pol.). W: Onet.WIEM [on-line]. [dostęp 2013-09-10].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Gieorgij Nikiforow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy