Gil Scott-Heron


Gil Scott-Heron w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gil Scott-Heron (właściwie Gilbert Scott-Heron, ur. 1 kwietnia 1949 w Chicago[1], zm. 27 maja 2011 w Nowym Jorku[2][3]) – amerykański muzyk i poeta.

Znany jest najlepiej ze swojego dorobku z końca lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Występował wtedy z zaangażowanymi politycznie melorecytacjami, od drugiej płyty (Pieces of Man) jego muzyka zaczęła być coraz bardziej zaaranżowana i melodyjna. W swoich tekstach poruszał tematy rasizmu, wojny w Wietnamie, nierówności społecznej. W swojej muzyce łączył elementy jazzu i funka. Uważany jest za jednego z prekursorów rapu. W latach 70. zaangażowany był w działalność Czarnych Panter.

Popularność zdobył m.in. utworami: "The Revolution Will Not Be Televised", "The Bottle", "Winter in America" oraz "Lady Day And John Coltrane". Jego ojciec Gil Scott był jednym z pierwszych czarnoskórych piłkarzy w lidze angielskiej. Od 2001 do 2002 roku odbywał wyrok więzienia za posiadanie kokainy[4]. W roku 2006 przyznał się, że jest nosicielem wirusa HIV[2].

Dyskografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Gil Scott-Heron na stronie allmusic.com (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-05-30].
  2. a b Gil Scott-Heron nie żyje (pol.). muzyka.interia.pl, 2011-05-28. [dostęp 2011-05-30].
  3. Ben Sisario: Gil Scott-Heron, Voice of Black Culture, Dies at 62 (ang.). nytimes.com, 2011-05-28. [dostęp 2011-05-30].
  4. Paulina Wilk: Ojciec rapu uwolnił się od diabła (pol.). rp.pl, 2010-02-20. [dostęp 2011-05-30].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Gil Scott-Heron" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy