Giuseppe Lazzati


Giuseppe Lazzati w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Giuseppe Lazzati (ur. 22 czerwca 1909 w Mediolanie, zm. 18 maja 1986 tamże) − włoski polityk i literat, profesor, deputowany do włoskiego parlamentu w latach 1948-1953, założyciel Świeckiego Instytutu Chrystusa Króla, sługa Boży Kościoła katolickiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Przyszedł na świat w Mediolanie w rodzinie Carla i Angeli Mezzanotte. W okresie dzieciństwa i wczesnej młodości widział stale umacniające się wpływy faszyzmu w północnych Włoch.

W 1927 Lazzati rozpoczął studia literatury klasycznej na Katolickim Uniwersytecie Najświętszego Serca w Mediolanie, którego rektorem był o. Agostino Gemelli OFM. Pracę magisterską obronił w 1931, mając 22 lata. W tym samym roku podjął decyzję o pozostaniu do końca życia celibatariuszem i złożył ślub celibatu. W latach 1934-1945 był prezesem diecezjalnej sekcji Akcji Katolickiej młodzieży (wł. Azione Cattolica Italiana). Wtedy też rozpoczął karierę uniwersytecką. Wykładał starożytną literaturę chrześcijańską. W tym samym roku założył sodalicję konsekrowanych mężczyzn „Milites Christi”[1].

W czasie II wojny światowej był porucznikiem 5 pułku tzw. „Alpini” regimentu trydenckiego włoskiego wojska. Po odmowie złożenia przysięgi na wierność Włoskiej Republice Socjalnej, został aresztowany w Merano. Był więziony najpierw w Rumie w Tyrolu, potem w Dęblinie, Oberlangen, Sandbostel i Wietzendorf.

Lazzati powrócił do Włoch w sierpniu 1945. Wraz z ks. Giuseppe Dossettim i Giorgio La Pirą zaangażował się w działalność społeczną i polityczną. W 1946 wszedł do władz Chrześcijańskiej Demokracji. Był deputowanym Zgromadzenia Konstytucyjnego Republiki Włoskiej (1946-1948) oraz posłem pierwszej kadencji (wł. Prima Legislatura della Repubblica Italiana) włoskiego parlamentu (1948-1953).

Po powrocie do Mediolanu poświęcił się pracy formacyjnej laikatu. Po przybyciu do Mediolanu nowego arcybiskupa Giovanniego Battisty Montiniego, przyszłego papieża Pawła VI, podjął się kolejnych zadań dla dobra wspólnoty eklezjalnej: m.in. przyjął funkcję dyrektora naczelnego dziennika L'Italia (1961-1964)[2].

Powrócił do pracy dydaktycznej na uczelni w 1968. Jego następcą na katedrze uniwersyteckiej został późniejszy kaznodzieja domu papieskiego franciszkanin kapucyn o. Raniero Cantalamessa OFMCap[3]. W obliczu niepokojów i gwałtownych zmian, jakie widoczne były w środowiskach studenckich końca lat 60. XX w., Giuseppe Lazzati został rektorem własnej Alma Mater, zastępując na tym stanowisku Ezio Franceschiniego[4].

W ostatnich latach życia był zaangażowany w promocję etycznych walorów w polityce. W obliczu kryzysu w polityce włoskiej założył w 1984 stowarzyszenie „Città dell'uomo”, nawiązujące do dziedzictwa „Civitas Humana”[5].

Zmarł w wieku 77 lat, 18 maja 1986 w Mediolanie, został pochowany w eremie San Salvatore. We Włoszech istnieje stowarzyszenie jego imienia: Fondazione Giuseppe Lazzati, z siedzibą w Mediolanie przy Largo Corsia dei Servi 4[6].

Dzieła | edytuj kod

  • Per una nuova maturità del laicato, 1987
  • Chiesa, cittadinanza e laicità, 2004
  • La verità vi farà liberi, 2006

Proces beatyfikacyjny | edytuj kod

Proces beatyfikacyjny rozpoczęto z inicjatywy Instytutu Świeckiego Chrystusa Króla w 1991. Fazę diecezjalną zakończono w 1996. Prace cieszyły się dużym wsparciem metropolity mediolańskiego kard. Carlo Maria Martiniego SJ[7].

Przypisy | edytuj kod

  1. Od 1969 Instytut Świecki Chrystusa Króla.
  2. Marta Margotti: L'Italia" di Lazzati. Il quotidiano cattolico milanese agli inizi degli anni '60 (wł.). www.francoangeli.it. [dostęp 2011-04-27].
  3. Raniero Cantalamessa: Novecento controluce, 25 dicembre 2009, intervista a Cantalamessa (wł.). www.youtube.com, 2010-01-21. [dostęp 2011-04-27].
  4. Storia (wł.). www3.unicatt.it. [dostęp 2011-04-27].
  5. Chi siamo (wł.). www.cittadelluomo.it. [dostęp 2011-04-27].
  6. Statuto della Fondazione "Giuseppe Lazzati" (wł.). www.fondazionegiuseppelazzati.it. [dostęp 2011-04-27].
  7. Gli ultimi anni (wł.). www.istitutosecolarecristore.org. [dostęp 2011-04-27].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Giuseppe Lazzati" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy