Glaspalast (Monachium)


Na mapach: 48,1423°N 11,5647°E/48,142300 11,564700

Glaspalast (Monachium) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pałac Szklany w Monachium (niem. Glaspalast) – istniejący w latach 1854–1931 pałac wystawowy w Monachium, wzorowany na Crystal Palace w Londynie.

Pałac miał charakter wydłużonej prostokątnej bryły, mieszczącej pięć małych hal i dwie wielkie hale. Budowla miała 234 metry długości, 67 metry szerokości i wysokość 25 metrów.

Historia | edytuj kod

Budowa Pałacu Szklanego została zapoczątkowana 31 grudnia 1853, a zakończona 7 czerwca 1854. W okresie zaledwie sześciu miesięcy dokonano instalacji 37 000 okien. Cała struktura budowli opierała się na szkle i żeliwie, prawie całkowicie wyeliminowano elementy betonu i cegły. Koszt budowy wyniósł ok. 800 000 guldenów. W 1882 roku zostało wprowadzone oświetlenie elektryczne dla potrzeb Międzynarodowej Wystawy Elektronicznej, w późniejszym czasie odbywały się tutaj wystawy florystyczne, artystyczne i spotkania z ważnymi osobistościami.

W dniach 22–24 września 1871 odbywał się tutaj Kongres katolików w Monachium – pierwsze generalne i formalne spotkanie przedstawicieli ruchów starokatolickich, mające dać przyczynek do powstania niezależnych krajowych kościołów katolickich.

6 czerwca 1931 w Pałacu Szklanym wybuchł pożar, alarm uruchomiono o godzinie 3:30 rano. Za przyczynę pożaru uznano samozapłon, ale śledztwo dowiodło, że było to podpalenie. Pożar całkowicie pochłonął konstrukcję, a także znajdującą się wewnątrz wystawę niemieckich romantyków.

Kontrola autorytatywna (Kunsthalle):
Na podstawie artykułu: "Glaspalast (Monachium)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy