Gołomianka Dybowskiego


Gołomianka mała w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Gołomianka Dybowskiego) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gołomianka mała[2], gołomianka Dybowskiego[3] (Comephorus dybowskii) – gatunek drapieżnej, słodkowodnej ryby skorpenokształtnej z rodziny gołomiankowatych (Comephoridae).

Spis treści

Występowanie | edytuj kod

Gatunek endemiczny jeziora Bajkał na Syberii.

Cechy charakterystyczne | edytuj kod

  • ciało wydłużone, bez łusek, przezroczyste,
  • bardzo długie płetwy piersiowe,
  • jajożyworodne,
  • od gołomianki dużej (Comephorus baikalensis) różni się morfologicznie znacznie mniejszym rozmiarem oczu i krótszą linią boczną, również długość ciała jest mniejsza.

Inne cechy | edytuj kod

  • Samice osiągają do 15,8 cm długości, choć zazwyczaj dorosłe samice mają 10-11 cm. Samce są mniejsze, średni wymiar to 8–9 cm, maksymalnie do 13,5 cm.
  • Żyją do 7 lat.

Rozmnażanie | edytuj kod

  • Dojrzałość płciową osiągają w wieku 2–3 lat mając rozmiar 76–105 mm, ciąża trwa ponad 3 miesiące, larwy przychodzą na świat w większości w lutym i marcu. Po porodzie przeważnie dochodzi do masowego wymierania samic.

Ekologia | edytuj kod

Zamieszkuje wody otwarte i głębokie – latem od 130 m aż do najgłębszych stref jeziora (ponad 1600 m), a zimą preferuje strefy płytsze niż latem. Oprócz zmienności strefy głębokościowej w zależności od pory roku, obserwuje się także wyraźne migracje dobowe. Dorosłe osobniki jedzą głównie skorupiaki Macrohectopus branickii należące do rzędu obunogów, a znacznie rzadziej także larw obu gatunków gołomianki.

Gołomianka stanowi jeden z głównych (do 62%) składników diety foki bajkalskiej, a młode są ważnym pokarmem omula i innych ryb.

Użytkowanie przez człowieka | edytuj kod

Bez znaczenia, w przeszłości z padłych naturalnie ryb wytapiano tłuszcz w celach leczniczych, eksportowano go także do Chin.

Badacze | edytuj kod

Pierwszym badaczem, który postulował istnienie, oprócz Comephorus baikalensis, innego gatunku gołomianki był Benedykt Dybowski, który zauważył, że gołomianki rodzą w różnych okresach[4]. Gdy w 1905 odkryto ów nowy gatunek, to nazwano go na cześć Dybowskiego.

Przypisy | edytuj kod

  1. Comephorus dybowskii, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970.
  3. Krystyna Kowalska, Jan Maciej Rembiszewski, Halina Rolik Mały słownik zoologiczny, Ryby, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973
  4. Brzęk G., 1994: Benedykt Dybowski. Wyd. Polskie Towarzystwo Ludoznawcze, Wrocław, strona 272

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Gołomianka Dybowskiego" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy